رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۱
چشم مستت ز عادت خماری افغان که نهاد رسم تنها خواری چون می مددیست این بخیلیت چراست می می نخوری و شیره میافشاری
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۲
چندان گفتی که از بیان بگذشتی چندان گشتی بگرد آن کان گشتی کشتی سخن در آب چندان راندی نی تخته بماند نی تو و نی کشتی
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۳
چون جمله خطا کنم صوابم تو بسی مقصود از این عمر خرابم تو بسی من میدانم که چون بخواهم رفتن پرسند چه کردهای جوابم تو بسی
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۴
چون خار بکاری رخ گل میخاری تا گل ناری بر ندهد گلناری فعل تو چو تخم و این جهان طاحون است تا خشت بر آسیا بری خاک آری
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۵
چون ساز کند عدم حیات افزائی گیری ز عدم لقمه و خوش میخائی در میرسدت طبق طبق حلواها آنجا نه دکان پدید و نه حلوائی
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۶
چونست به درد دیگران درمانی چون نوبت درد ما رسد درمانی من صبر کنم تا ز همه وامانی آئی بر ما چو حلقه بر درمانی
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۷
چون شب بر من زنان و گویان آئی در نیم شبی صبح طرب بنمائی زلف شب را گره گره بگشائی چشمت مرسا که سخت بیهمتائی
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۸
چون کار مسافران دینم کردی حمال امانت یقینم کردی گفتم که ضعیفم و گرانست این بار زورم دادی و آهنینم کردی
رباعی شمارهٔ ۱۸۳۹
چون مست شوی قرابه بر پای زنی با دشمن جان خویشتن رای زنی هم باده خوری مها هم نای زنی این طمع مکن که هر دو یک جای زنی
رباعی شمارهٔ ۱۸۴۰
چون ممکن آن نیست اینکه از بر ما برهی یا حیله کنی ز حیلهٔ ما بجهی یا بازخری تو خویش و مالی بدهی آن به که دگر سر نکشی سر ب…