رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۱
ای ساقی جان که سرده ایامی آرام دل خستهٔ بیآرامی مستان تو امروز همه مخمورند آخر به تو بازگردد این بدنامی
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۲
ای سر سبب اندر سبب اندر سببی وی تن عجب اندر عجب اندر عجبی ای دل طلب اندر طلب اندر طلبی وی جان طرب اندر طرب اندر طربی
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۳
ای شاخ گلی که از صبا میرنجی ور زانکه گلی تو پس چرا میرنجی آخر نه صبا مشاطهٔ گل باشد این طرفه که از لطف خدا میرنجی
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۴
ای شادی راز تو هزاران شادی وز تو به خرابات هزار آبادی وان سرو چمن را که کمین بندهٔ تست از خدمتت آزاد و هزار آزادی
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۵
ای شمع تو صوفی صفتی پنداری کاین شش صفت از اهل صفا میداری شبخیزی و نور چهره و زردی روی سوز دل و اشک دیده و بیداری
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۶
ای صاف که می شور و چنین میگردی بنشین و مگرد اگر چنین میگردی جانا ز طلب هر دو قدم ریش شده تو بر قدم باز پسین میگردی
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۷
ای طالب دنیا تو یکی مزدوری وی عاشق خلد ازین حقیقت دوری ای شاد بهر دو عالم از بیخبری شادی غمش ندیدهاش معذوری
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۸
ای عشق تو عین عالم حیرانی سرمایهٔ سودای تو سرگردانی حال من دلسوخته تا کی پرسی چون میدانم که به ز من میدانی
رباعی شمارهٔ ۱۷۴۹
ای قاصد جان من به جان میارزی جان خود چه بود هر دو جهان میارزی این عالم کهنه آن ندارد بیتو آن از تو طلب کنم که آن میارزی
رباعی شمارهٔ ۱۷۵۰
ای کاش که من بدانمی کیستمی در دایرهٔ حیات با چیستمی گر پنبهٔ غفلتم نبودی در گوش بر خود به هزار دیده بگریستمی