رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۱
سر رشتهٔ شادیست خیال خوش تو سرمایهٔ گرمیست مها آتش تو هرگاه که خوشدلی سر از ما بکشد رامش کند آن زلف خوش سرکش تو
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۲
سوگند بدان روی تو و هستی تو گر میدانم نه از تو این پستی تو مستی و تهی دستیت آورد به من من بندهٔ مستی و تهی دستی تو
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۳
صد داد همی رسد ز بیدادی تو در وهم چگونه آورم شادی تو از بندگی تو سرو آزادی یافت گل جامهٔ خود درید ز آزادی تو
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۴
عشقست که کیمیای شرقست در او ابریست که صد هزار برقست در او در باطن من ز فرّ او دریائیست کاین جملهٔ کاینات غرقست در او
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۵
عمرم یکبار زد کناری با تو چون عمر گذشتنیست باری با تو نی نی غلطم کی گذرد پیشهٔ عمر آن عمر که یافت او گذاری با تو
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۶
فرزانهٔ عشق را تو دیوانه مگو هم خرقهٔ روح را تو بیگانه مگو دریای محیط را تو پیمانه مگو او داند نام خود، تو افسانه مگو
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۷
گر جمله برفتند نگارا تو مرو ای مونس و غمگسار ما را تو مرو پر میکن و میده و همی خند چو قند ای ساقی خوب عالمآرا، تو مرو
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۸
گر عاشق عشق ما شدی، ای مهرو بیرون شو ازین شش جهت تو بر تو در رو تو درین عشق، اگر جویایی در بحر دل آن چه باشی اندر لب جو
رباعی شمارهٔ ۱۵۷۹
گر عاقل و عالمی به عشق ابله شو ور ماه فلک توی چو خاک ره شو با نیک و بد و پیر و جوان همره شو فرزین و پیاده باش آنگه شه شو
رباعی شمارهٔ ۱۵۸۰
گر هیچ ترا میل سوی ماست بگو ورنه که رهی عاشق و تنهاست بگو گر هیچ مرا در دل تو جاست بگو گر هست بگو نیست بگو راست بگو