رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۴۹۱
طبع تو چو سنگست و دلت چون آهن وز آهن و سنگ جسته آتش سوی من سنگت چو در آتش است ای ماه ختن خرمن باشم که دل نهم بر خرمن
رباعی شمارهٔ ۱۴۹۲
طبعی نه که با دوست در نیامیزم من عقلی نه که از عشق بپرهیزم من دستی نه که با قضا درآویزم من پائی نه که از میانه بگریزم من
رباعی شمارهٔ ۱۴۹۳
عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان دینی که ز عهد تو بریدن نتوان علمی که به کنه تو رسیدن نتوان زهدی که ز دام تو رهیدن نتوان
رباعی شمارهٔ ۱۴۹۴
عید آمد و عیدانه جمال سلطان عیدانه که دیده است چنین در دو جهان عید این بود و هزار عید ای دل و جان کان گنج جهان برآمد از …
رباعی شمارهٔ ۱۴۹۵
فرخ باشد جمال سلطان دیدن جان زنده شود ز روی جانان دیدن من سلسلهٔ عشق تو دیدم در خواب یارب چه بود خواب پریشان دیدن
رباعی شمارهٔ ۱۴۹۶
گر تیغ اجل مرا کند بیسر و جان در حسن برآیم ز زمین صد چندان از خاک چو جمله دانهها میروید هم دانهٔ آدمی بروید میدان
رباعی شمارهٔ ۱۴۹۷
گر دست بشد ز کار پائی میزن ور پای نماند هم نوایی میزن گر نیست ترا به عقل رایی میزن حاصل هر دم، دم وفائی میزن
رباعی شمارهٔ ۱۴۹۸
گر شامَم و گر عراق و گر لورستان روشن شده زانچهرهٔ چون نورستان با منکر و با نکیر همدستی کن تا دست زنان رقص کند گورستان
رباعی شمارهٔ ۱۴۹۹
گر کشته شوم به نزد و پیکار تو من آهی نکشم ز بیم آزار تو من از زخم سر غمزهٔ خونخوار تو من خندان میرم چو گل ز دیدار تو من
رباعی شمارهٔ ۱۵۰۰
گر مشتاقی به پیش مشتاق نشین روزان و شبان بر در عشاق نشین آنگاه چو این حلقه گشائی کردی از خلق گذر کن بر خلاق نشین