رباعیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۱
یا صورت خودنمای تا نقش کنیم یا عزم کنیم و پای در کفش کنیم یا هر یک را جدا جدا بوسه بده یا یک بوسه که تا همه پخش کنیم
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۲
بر غوشبک و قیربک و سالارم با نصرت و با همّت و با اظهارم گر کوه احد به خصمیَم برخیزد آن را به سر نیزه ز جا بردارم
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۳
یک بار دگر قبول کن بندگیَم رحم آر بدین عجز و پراکندگیَم گر بار دگر ز من خلافی بینی فریاد مرس به هیچ درماندگیَم
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۴
یک جرعه ز جام تو تمامست تمام جز عشق تو در دلم کدامست کدام؟ در عشق تو خون دل حلالست حلال آسودگی و عشق حرامست حرام
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۵
یک چند به کودکی به استاد شدیم یک چند به روی دوستان شاد شدیم پایان حدیث ما شنو که چه بوَد چون ابر درآمدیم و بر باد شدیم
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۶
یک دم که ز دیدار تو یک سو افتم از وسوسه اندیشه به صد کو افتم از دیدن روی تو چنان گردانم کز جنبش یک موی تو در رو افتم
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۷
آشفته همی رَوی به کویی ای جان میجویی از آن گمشدهٔ خویش نشان من دوش بدیدم کمرت را ز میان هان تا نبری گمانِ بد بر دگران
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۸
آمد دل تا دردِ نهانم گفتن گفتا ز برای او چه دانم گفتن گفتا که از آن دو چشم یک حرف بگوی گفتا که دو چشم را چه تانم گفتن
رباعی شمارهٔ ۱۳۷۹
آمد شب و غمهای تو همچون عسسان یابند دلم را به سوی کوی کسان روز آمد کز شبت به فریاد رسم فریاد مرا ز دست فریادرسان
رباعی شمارهٔ ۱۳۸۰
آن حلوایی که کم رسد زو به دهن چون دیگ به جوش آمده از وی دل من از غایت لطف آنچنان خوشخوارست کز وی دو هزار من توانی خوردن