غزلیات
از مجموعه اشعار مولانا در دیوان شمس
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۳۱
زان شاه که او را هوس طبل و علم نیست دیوانه شدم بر سر دیوانه قلم نیست از دور ببینی تو مرا شخص رونده آن شخص خیالست ولی غیر…
غزل شمارهٔ ۳۳۲
این خانه که پیوسته در او بانگ چغانهست از خواجه بپرسید که این خانه چه خانهست این صورت بت چیست اگر خانهٔ کعبهست وین ن…
غزل شمارهٔ ۳۳۳
اندر دل هر کس که از این عشق اثر نیست تو ابر در او کش که به جز خصم قمر نیست ای خشک درختی که در آن باغ نرُستهست وی خوار ع…
غزل شمارهٔ ۳۳۴
از اول امروز حریفان خرابات مهمان توند ای شه و سلطانِ خرابات امروز چه روزست؟ بگو روز سعادت این قبله دل کیست؟ بگو جان …
غزل شمارهٔ ۳۳۵
همه خوف آدمی را از درونست ولیکن هوش او دایم برونست برون را مینوازد همچو یوسف درون گرگیست کاو در قصد خونست بدرّد زَهره …
غزل شمارهٔ ۳۳۶
بده یک جام ای پیر خرابات مگو فردا که فی التأخیر آفات به جای باده درده خون فرعون که آمد موسی جانم به میقات شراب ما ز خون …
غزل شمارهٔ ۳۳۷
ببستی چشم یعنی وقت خواب است نه خوابست آن حریفان را جواب است تو میدانی که ما چندان نپاییم ولیکن چشم مستت را شتاب است جفا…
غزل شمارهٔ ۳۳۸
سماع از بهر جانِ بیقرارست سبک بَرجَه چه جای انتظارست؟ مشین این جا تو با اندیشهٔ خویش اگر مردی برو آن جا که یارست مگو «…
غزل شمارهٔ ۳۳۹
سماع آرام جان زندگانست کسی داند که او را جان جانست کسی خواهد که او بیدار گردد که او خفته میان بوستانست ولیک آن کاو به ز…
غزل شمارهٔ ۳۴۰
دگربار این دلم آتش گرفتهست رها کن تا بگیرد خوش گرفتهست بسوز ای دل در این برق و مزن دم که عقلم ابر سوداوش گرفتهست دگرب…