رباعیات
از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۶۱
اسلام که گم کرده ز دل آرامم بسیار خطر دارد ازو اسلامم ز آن آفت دین که هست اسلامش نام ترسم که به کافری برآید نامم
رباعی شمارهٔ ۶۲
زان پیش که هجر تو برد آرامم آمد به وداع تو دل خود کامم فریاد که بیشتز ز هنگام فراق دل سوخت ازین وداع بیهنگامم
رباعی شمارهٔ ۶۳
خواهم که شبی محو جمال تو شوم نظارگی بزم وصال تو شوم وانگاه به یاد شمع رویت همه عمر بنشینم و فانوس خیال تو شوم
رباعی شمارهٔ ۶۴
دارد ز خدا خواهش جنات نعیم زاهد به ثواب و من به امید عظیم من دست تهی میروم او تحفه به دست تا زین دو کدام خوش کند طبع کری…
رباعی شمارهٔ ۶۵
گیرم که به چشم خلق پوید دشمن با من ره غالبیت اندر همه فن با این چه کند که خود یقین میداند کو مغلوبست و غالب مطلق من
رباعی شمارهٔ ۶۶
چون مهر تو میتوان نهان ورزیدن باید ز چه رسوای جهان گردیدن گوئی که نمیتوانیم دید آری با غیر تو را نمیتوانم دیدن
رباعی شمارهٔ ۶۷
از لطف تو سهل است کرم ورزیدن چشم از گنه بی گنهان پوشیدن دعوی نکنم که بی گناهم اما دارم گنهی که میتوان بخشیدن
رباعی شمارهٔ ۶۸
در کعبه قدم نهادهام وای به من دور از ره دین فتادهام وای به من از وسوسهٔ عشق مسلمان سوزی اسلام ز دست دادهام وای به من
رباعی شمارهٔ ۶۹
گوئی ز ته بستر آن حجله نشین تا ناف پر است از نافهٔچین چادر شب بسترش اگر افشانند تا حشر هوا عبیر بارد به زمین
رباعی شمارهٔ ۷۰
اسلام مگو آفت ایام است این افت چه بلای صبر و آرام است این کفر آمد و داد خاک ایمان بر باد از قوت اسلام چه اسلام است این