پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعی شمارهٔ ۶۹

از محتشم کاشانی در دیوان اشعار - رباعیات

گوئی ز ته بستر آن حجله نشین
تا ناف پر است از نافهٔ‌چین
چادر شب بسترش اگر افشانند
تا حشر هوا عبیر بارد به زمین

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید