غزلیات

از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۰۱

شعر

فهرست اشعار

مهی که شمع رخش نور دیدهٔ من بود ز دیده رفت و مرا سوخت این چه رفتن بود مرا کشنده‌ترین ورطهٔ محل وداع سرشگ رانی آن سر پاکد…

دردا که وصل یار به جز یک نفس نبود یک جرعه از وصال چشیدیم و بس نبود شد درد دل فزون که به عیسی دمی چنان دل خسته‌ای چنین دو…

گر شود پامال هجر این تن همان گیرم نبود ور رود دل نیز یک دشمن همان گیرم نبود گر دلم در سینه سوزان نباشد گو مباش اخگری در …

دی به شیرین‌عشوه هر دم سوی من دیدن چه بود وز پی آن زهر از ابرو چکانیدن چه بود گر نبودی بر سر آتش ز اعراض نهان همچو موی خ…

دی ز شوخی بر من آن توسن دوانیدن چه بود نارسیده بر سر من باز گردیدن چه بود تشنه‌ای را کز تمنا عاقبت میسوختی آب از بازیچه‌…

یک دم ای سرو ز غمهای تو آزاد که بود یک شب ای ماه ز بیداد تو بیداد که بود مردم از ذوق چودی تیغ کشیدی بر من کامشب از درد د…

جز من آن کس که به وصل تو نشد شاد که بود آن که صد مشکلش از زلف تو نگشاد که بود غیر من کز تو به پابوس سگان خورسندم آن که ر…

در شکار امروز صید آهوان او که بود وانکه تیر غمزه می‌خورد از کمان او که بود مردمی با مردم آهو شکار او که کرد جان فشان پیش…

بر هر دلی که بند نهاد از نگاه خود بردش به بند خانهٔ زلف سیاه خود از راه نارسیده شهنشاه عشق او عالم به باد داده ز گرد سپا…

سیه چشمی که شادم داشت گاهی از نگاه خود فغان کز چشم او آخر فتادم از گناه خود نمی‌دانم چرا برداشت از من سایهٔ رحمت سهی سرو…

۲۵/۶۱