غزلیات

از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۶۰۱

شعر

فهرست اشعار

هرزه نقاب رخ مکن طرهٔ نیم تاب را زاغ چسان نهان کند بیضهٔ آفتاب را وصل تو چون نمی‌دهد در ره عشق کام کس چند به چشم تشنگان …

بر رخ پر عرق مکش سنبل نیم تاب را در ظلمات گم مکن چشمهٔ آفتاب را گر به حیا مقیدی برقعی از حجاب کن پردهٔ رخ که پیش او باد …

اگر دل بر صف مژگان سیاهی می‌زند خود را که تنها ترک چشمش بر سپاهی می‌زند خود را ز تابم می‌کشد اکثر نگاه دیر دیر او که بر …

جهان آرا شدی چون ماه و ننمودی به من خود را چو شمع ای سیم تن زین غصه خواهم سوختن خود را بیا بر بام و با من یک سخن زان لعل…

ای نگهت تیغ تیز غمزهٔ غماز را پشت به چشم تو گرم قافلهٔ ناز را روز جزا تا رود شور قیامت به عرش رخصت یک عشوه ده چشم فسون س…

چنین است اقتضا رعنائی قد بلندش را که زیر ران او بی‌خود به رقص آرد سمندش را به دنبال اجل جانها دوند از شوق اگر آن بت کند …

شب که ز گریه می‌کنم دجله کنار خویش را می‌فکنم به بحر خون جسم نزار خویش را باد سمند سرکشت بر تن خاکیم رسان پاک کن از غبار…

گر بهم می‌زدم امشب مژهٔ پر نم را آب می‌برد به یک چشم زدن عالم را سوز دیرینه‌ام از وصل نشد کم چه کنم که اثر نیست درین داغ…

چو دی ز عشق من آگه شد و شناخت مرا به اولین نگه از شرم آب ساخت مرا به یک نگاه مرا گرم شوق ساخت ولی در انتظار نگاه دگر گدا…

شوق درون به سوی دری می‌کشد مرا من خود نمی‌روم دگری می‌کشد مرا یاران مدد که جذبهٔ عشق قوی کمند دیگر به جای پرخطری می‌کشد …

۲/۶۱