غزلیات
از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۸۱
چون طلوع آن آفتاب از مطلع اقبال کرد ماند تن از شعف و جان از ذوق استقبال کرد ترک ما ناکرده از بهر سفر پا در رکاب ترکتاز ل…
شمارهٔ ۱۸۲
از جیب حسن سرو قدی سر بدر نکرد کز خجلت تو خاک مذلت به سر نکرد برق اجل به خرمنی آتش نزد دلیل تا مشورت به خوی تو بیدادگر ن…
شمارهٔ ۱۸۳
آن پری بگذشت و سوی ما نگاهی هم نکرد کشت در ره بیگناهی را و آهی هم نکرد صبر من کاندر عیار از هیچ کوهی کم نبود هم عیاری د…
شمارهٔ ۱۸۴
جدائی تو هلاکم ز اشتیاق تو کرد تو با من آن چه نکردی غم فراق تو کرد به مرگ تلخ شود کام ناصحی که چنین شراب صحبت ما تلخ در …
شمارهٔ ۱۸۵
که گمان داشت که روزی تو سفر خواهی کرد روز ما را ز شب تیره بتر خواهی کرد خیمه در کوه و بیابان زده با لاله رخان خانهٔ عیش …
شمارهٔ ۱۸۶
دی باد چو بوی تو ز بزم دگر آورد چون مجمرم از کاسهٔ سر دود برآورد از داغ جنون من مجنون خبری داشت هر لاله که سر از سرخاکم …
شمارهٔ ۱۸۷
بهتر است از هرچه دهقان در چمن میپرورد آن چه آن نازک بدن در پیرهن میپرورد زان دو زلف و عارضم پیوسته در حیرت کنون بیضهٔ …
شمارهٔ ۱۸۸
اگر لطفت ز پای اشک و آهم شعله برگیرد فلک زان رشحهتر گردد زمین زان شعله درگیرد نماید در زمان ما و تو بازیچهٔ طفلان فلک گ…
شمارهٔ ۱۸۹
اجل خواهم مزاج خوی آن بیدادگر گیرد بود خار وجودم از ره او زود برگیرد به جانان مینویسم شرح سوز خویش و میترسم کز آتشناکی…
شمارهٔ ۱۹۰
چو ممکن نیست کان مه پاسبان محفلم سازد بکوشم تا سگ دنباله گیر محملم سازد ازو چون پرده افتد برملا از من کند رنجش که از همر…