غزلیات
از مجموعه اشعار محتشم کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۲۱
آن شاه ملک دل ستم از من دریغ داشت دریای لطف بود و نم از من دریغ داشت صدنامهٔ بیدریغ رقم زد به نام غیر وز کلک خویش یک رق…
شمارهٔ ۱۲۲
بس که مجنون الفتی با مردم دنیا نداشت از جدائی مر دو دست از دامن صحرا نداشت حسن لیلی جلوه گر در چشم مجنون بود و بس ظن مرد…
شمارهٔ ۱۲۳
خاطری جمع ز شبه آن که تو میدانی داشت کاینقدر حسن بیک آدمی ارزانی داشت حسن آخر به رخ شاهد یکتای ازل عجب آیینهای از صورت …
شمارهٔ ۱۲۴
بعد چندین انتظار آن مه به خاک ما گذشت گرچه درد انتظار از حد گذشت اما گذشت روز شب گردد ز تاریکی اگر بیند به خواب آن چه بی…
شمارهٔ ۱۲۵
فغان که همسفر غیر شد حبیب و برفت مرا گذاشت درین مملکت غریب و برفت چو گفتمش که نصیبم دگر ز لعل تو نیست گشود لب به تبسم که…
شمارهٔ ۱۲۶
ناله چندان ز دلم راه فلک دوش گرفت که مؤذن سحر از نالهٔ من گوش گرفت عرش آن بار گران را سبک از دوش انداخت خاک بیباک دلیر …
شمارهٔ ۱۲۷
بردوش آن قدر دل من بار غم گرفت کاندر شباب قد من زار خم گرفت بیطاق ابروی تو که طاق است در جهان چندان گریست دیده که این ط…
شمارهٔ ۱۲۸
حسن پری جلوه کرد دیو جنونم گرفت ای دل بدخواه من مژده که خونم گرفت من که شب غم زدم بس خم از اقلیم عشق تفرقه چونم شناخت حا…
شمارهٔ ۱۲۹
بود شهری و مهی آن نیز محمل بست و رفت کرد خود بدمهری و تهمت به صد دل بست و رفت بود محل بندی لیل ز باد روزگار محملی کز ناز…
شمارهٔ ۱۳۰
یارم طریق سرکشی از سر گرفت و رفت یکباره دل ز بی دل خود بر گرفت و رفت رو دروبال کرد مرا اختر مراد کان مه پی رقیب بد اختر …