رباعیات
از مجموعه اشعار میرداماد در دیوان اشراق
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۱
آهم رخ سیاره دگرگون سازد دردم جگر زمانه پر خون سازد در دل چو خیال تست ترسم روزی خون جگرش به دیده معجون سازد
شمارهٔ ۹۲
ای حور نژاد دهر هر چه باداباد خواهم ز تو داد هر چه باداباد دل می طپدم به سینه آیا چه شود دوریت مباد هرچه باداباد
شمارهٔ ۹۳
این دیده به مسمار بلا دوخته باد وین سینه همیشه شعله افروخته باد دل ز آتش غم خانه جان پاک بسوخت کز برق بلا خرمن دل سوخته …
شمارهٔ ۹۴
ای مایه آرایش دکان وجود رهن پی یکران تو میدان وجود بگرفت عدم ز هجر یکروزه تو تاوان خود از وجودم ای جان وجود
شمارهٔ ۹۵
از دوریت ای تازه گل باغ مراد چون غنچه چیده خنده ام رفته زیاد گریان چو پیاله پرم در کف دست نالان چوسبوی خالیم در ره باد
شمارهٔ ۹۶
امشب که بلا بدین ستمکش بارد از چشم ترم باده بیغش بارد من گریه ندیده ام بدین بوالعجبی کز دیده بجای آب آتش بارد
شمارهٔ ۹۷
اشراق بر این طاق که چرخش خوانند نقش بنگاریم که مردان دانند یعنی ز جهان زنده پا افشانیم ز آنسان که زخاک مرده دست افشانند
شمارهٔ ۹۸
ای عشق تو برق مشت خاشاک وجود وین زهر غمت مزاج تریاک وجود در مصطبه دلم یکی چهره فروز تا جزیه دهی کند به من تاک وجود
شمارهٔ ۹۹
از هر که دهد پند شنودن باید با هر که بود رفق نمودن باید بد کاستن ونیک فزودن باید زیرا که همی کشته درودن باید
شمارهٔ ۱۰۰
ای گابن جان که باد وصلت به نهاد چون بوی گلم وقت سحر دادبه باد زان دیده که اندران جمال تو گذشت جای در اشک ماه و خورشید فت…