مقطعات
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱ - مرثیت یکی از سخنوران
گفتم تو مرا مرثیت کنی خویشان مرا تعزیت کنی فرزند مرا چون برادران در هر هنری تربیت کنی یابی به جهان عمر تا که قاف تا قاف …
شمارهٔ ۱۳۲ - آفت مردمی پشیمانی است
ما به هر مجلسی ز تو زده ایم همچو بلبل هزاردستانی بسته کاری نکرده ای با ما مردمی کرده ای فراوانی زود در هر چه خواستیم از …
شمارهٔ ۱۳۳ - ای خروس
ای خروس ایچ ندانم چه کسی نه نکو فعلی و نه پاک تنی سخت شوریده طریقیست تو را نه مسلمانی و نه برهمنی طیلسان داری و در بانگ …
شمارهٔ ۱۳۴ - خطاب به روزن زندان
ای دلارای روزن زندان دیدگان را نعیم جاویدی بی محاق و کسوف بادی زآنک شب مرا ماه و روز خورشیدی همه سعدم تویی از آنکه مرا ف…
شمارهٔ ۱۳۵ - سخن بی تکلف
ای بد از نیک فرق کرده بسی قدر دعوی شناخته ز خسی بده انصاف حق که هست امروز دانشت را تمام دست رسی به تکلف چنین سخن خیزد در…
شمارهٔ ۱۳۶ - شکر مر او را که نه ای زشت روی
عین زمانی تو به تدبیر و رای فرخ نام تو چو فر همای شکر مر او را که نه ای زشت روی منت او را که نه ای ژاژ خای کی بود ای خوا…
شمارهٔ ۱۳۷ - وصف طبیعت
گفتم چو فرو شد آفتاب از که بنمود شفق چو شعر عنابی زرین طبق است و زبرش لاله چون روی نگار من به سیرابی بنمود مه دو هفته در…
شمارهٔ ۱۳۸ - گوشت قربان
عاقبت یار عاشقان آخر استخوان جوش بوسعید شدی در همه خانه ها همی برسی گوشت قربان روز عید شدی
شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح سیف الدوله محمود
شها خورشید کیهانی چراغ آل محمودی چو روی خویش مسعودی و چو رای خویش محمودی به همت همچو خورشیدی به قدرت همچو گردونی به سیرت…
شمارهٔ ۱۴۰ - شکران
مهترا از بزرگی آن کردی که در آفاق داستان کردی شب من بر فروختی چون روز روز بر من چو بوستان کردی رتبت قدر من به دولت خویش …