قصاید
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۷۱ - هم در مدح او
شد مایه ظفر گهی آبدار تیغ یارب چه گوهرست بدینسان عیار تیغ گر داشت بر زمرد و لؤلؤ چرا کنون در باغ رزم شاخ بسد گشت بار تیغ…
شمارهٔ ۱۷۲ - ستایش یکی از بزرگان
زهی در بزرگی جهان را شرف زهی از بزرگان زمان را خلف نمایی به جود آنچه عیسی به دم نمایی به رای آنچه موسی به کف نه با دشمنا…
شمارهٔ ۱۷۳ - مدح علاء الدوله مسعودشاه
ای روزگار تو نسب روزگار ملک پرورد روزگار تو را در کنار ملک از روزگار آدم تا روزگار تو از بهر روزگار بود انتظار ملک مسعود…
شمارهٔ ۱۷۴ - ستایش شاهزاده خسرو ملک
سپهریست ایوان خسرو ملک ز دیدار تابان خسرو ملک ببالد کمال و بنازد شرف ز دعوی و برهان خسرو ملک نهاده جهان و فلک چشم و گوش …
شمارهٔ ۱۷۵ - شکوه از روزگار و ناله از زندان
کرد با من زمانه حمله به جنگ چون مرا بسته دید میدان تنگ رنج و غم را ز بهر جان و دلم تیغ پولاد کرد و تیر خدنگ هر زمانی همی…
شمارهٔ ۱۷۶ - ستایش یکی از فرمانروایان
ایا فروخته از فر و طلعتت او رنگ زدوده رای تو ز آیینه ممالک زنگ بلند رای تو خورشید گنبد دولت خجسته نام تو عنوان نامه فرهن…
شمارهٔ ۱۷۷ - ناله از گرفتاری
چو گوگرد زد محنتم آذرنگ که در خاکم افکند چو بادرنگ همی هر زمان اژدهای سپهر ز دورم بدم درکشد چون نهنگ برآورد بازم بر آن ک…
شمارهٔ ۱۷۸ - شکایت از حاسدان
تاکیم از چرخ رسد آذرنگ تا کیم از گونه چون باد رنگ خاکم کز خلق مرا نیست قدر آبم کز بخت مرا نیست رنگ شب همه شب زار بگریم چ…
شمارهٔ ۱۷۹ - مدح سیف الدوله محمود و تهنیت فتح اگره
دو سعادت به یکی وقت فراز آمد تنگ یکی از گردش سال و یکی از شورش جنگ ما از این هر دو به شکر و به ثنا قصد کنیم زانکه انده ش…
شمارهٔ ۱۸۰ - مدیح علاء الدوله سلطان مسعود
همیشه دشمن مالست شاه دشمن مال یکیست او را در بزم و رزم دشمن و مال علاء دولت سلطان تاجور مسعود که تافت از فلک ملکش آفتاب …