قصاید
از مجموعه اشعار مسعود سعد سلمان در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۶۱ - ستایشگری
خسروا چون تو که دیدست افتخار و اختیار خسروان را اختیاری خسروی را افتخار شاهی و شیری و هر شاهی و هر شیری که هست مانده از …
شمارهٔ ۱۶۲ - وعظ و تنبیه
گردش آسمان دایره وار گاه آرد خزان و گاه بهار گه کند عیش زندگانی تلخ گه کند روز شادمانی تار دیده ای را زند ز انده نیش جگر…
شمارهٔ ۱۶۳ - به ابوالفرج نصر بن رستم نوشته است
ای کینه ور زمانه غدار خیره سار بر خیره تیره کرده به ما بر تو روزگار هر هفته انده دگر آری به روی ما رنجی دگر به هر گه در …
شمارهٔ ۱۶۴ - مدح بهرامشاه و التزام به نام آن پادشاه
تا برآمد ز آتش شمشیر بهرامی شرار داد گیتی را فلک بر ملک بهرامی قرار کرد بهرام افتخار از ملک شه بهرام شاه در همه معنی که …
شمارهٔ ۱۶۵ - مدح اختری و التزام به نام اختری و اختر
ای اختری نهای تو مگر اختر گردون فضل گشته به تو انور آن اختری که سعد بود بی نحس آن اختری که نفع بود بی ضر اندر بروج مدح …
شمارهٔ ۱۶۶ - صفت اراده خویش و آرزوی سفر خراسان
چو عزم کاری کردم مرا که دارد باز رسد به فرجام آن کار کش کنم آغاز شبی که آز برآرد کنم به همت روز دری که چرخ ببندد کنم به …
شمارهٔ ۱۶۷ - در نصیحت و ستایش منصور بن سعید
چند گویی که نشنوندت راز چند جویی که می نیابی باز بد مکن خو که طبع گیرد خو ناز کم کن که آز گردد ناز از فراز آمدی سبک به ن…
شمارهٔ ۱۶۸ - ستایش سیف الدوله محمود
شبی چو روز فراق بتان سیاه و دراز درازتر ز امید و سیاه تر ز نیاز ز دور چرخ فرو ایستاده چنبر چرخ شبم چو چنبر بسته در آخرش …
شمارهٔ ۱۶۹ - مدح عبدالحمید بن احمد
در تو ای گنبد امید و هراس گردش آس هست و گونه آس سبز و خرم چو آسی اندر چشم باز بر فرق تیز کرد چو آس نه غلط می کنم تو داری…
شمارهٔ ۱۷۰ - ثنای سلطان علاء الدوله مسعود
شاد باش ای شاه عالم شاد باش با بتان دلبر نوشاد باش شاه مسعودی و تا باشد جهان در سعادت خرم و آباد باش مقتدای پادشاهانی به…