غزلیات
از مجموعه اشعار کوهی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱
بنور پاک تو چشم دلم چو بینا شد ز آفتاب رخت هر دو کون پیدا شد بهر چه کرد نظر دوست غیر خویش ندید بحسن خویش از این روی یار …
شمارهٔ ۸۲
خوش حال آن کسانی کز دام تن رهیدند چون شاهباز قدسی در لامکان رسیدند آن سالکان وحدت دانی کی اند ایدل آری جنید و شبلی معروف…
شمارهٔ ۸۳
چشمم از جور یار می گرید همچو ابر بهار می گرید از فغان و نفیر بلبل مست باغ و گلزار و خار می گرید بهوای قد دل افروزش سرو د…
شمارهٔ ۸۴
به قامت گلرخان سرو روانند همه شکر لب و شیرین دهانند بغمزه جان و دلها می ربایند بعشوه دل ز عاشق می ستانند به تیر غمزه جان…
شمارهٔ ۸۵
دل من بی جگری کرد و بجانان نرسید درد هجران من از درد بدرمان نرسید سالها در ره مقصود بسر میرفتیم عمرم آخر شد و این راه بپ…
شمارهٔ ۸۶
ز رویت ماه تابان آفریدند دلمرا چرخ گردان آفریدند چو لعلت از تبسم نکته ای گفت از آن لب جوهرجان آفریدند ز خاک کوی او گردی …
شمارهٔ ۸۷
صوت نقاره ونی و سرناو چنگ و عود گلبانگ میزنند که هستیم در شهود ممکن بوقت هستی خود واجب الوجود آری بود چو هستی او هست در …
شمارهٔ ۸۸
هر که را زلف چو زنجیر تو دیوانه کند از دل و عقل و جهانش همه بیگانه کند از خم زلف سیاه تو بریزد جانها گر صبا زلف سمن سای …
شمارهٔ ۸۹
وحدت چو احد نمود واحد مشهود چو بودعین شاهد چون لیس کمثله شنیدی یعنی که نبود ذات زائد ذرات به آفتاب پیدا است کردیم بیان ا…
شمارهٔ ۹۰
عقل کل در کُنه ادراک تو ره گم می‌کند گر به سویت رهنمایی‌های مردم می‌کند تا نبخشد حق به لطف خود کسی را چاره نیست گرچه بر …