رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات

دسته‌بندی

۳۰۸

شعر

فهرست اشعار

ای آنک برت ملک سلیمان با دست در خیل تو سرو بنده ئی آزادست گویند که مردان همه جائی افتند دور از تو نگر که بنده چون افتادس…

اقبال تو تیغی که بدست آوردست آبیست که آتشش بجان پروردست هر لحظه بخون برنگ کند دندان را ماننده ی هندوئی که فوفل خوردست

در هر چه نه زان تست نتوان پیوست وان خیر که نیست دل در آن نتوان بست خاموش که آنچنانک می شاید بود خوش باش که اینچنین که می…

هستی بهمین نقش هیولانی نیست معنی بهمین صورت انسانی نیست مانند خضر ز آب حیوان بگذر زیرا که بقا بروح حیوانی نیست

اشکم که چو لعل آبدار افتادست با دانه ی دُرّ شاهوار افتادست سرگشته بهر گوشه ی از آن می گردد کز مردم دیده بر کنار افتادست

ای کار دلم رفته ز زلف تو ز دست وی جان خراب من ز بادام تو مست زان رو که دلم در ابرویت پیوستست ابروت نمی رود ز چشمم پیوست

ای شهره شهر باده باروت خوشست پیوسته هوای طاق ابروت خوشست گر عیب کنی بچشم مست آهو را عیبت نکنم چرا که آهوت خوشست

تا چرخ مرا بدین دیار افکندست بس خون که ز دیده در کنار افکندست خواهم که ازین مرحله بربندم رخت کارم بالاغ و توشه ی ئی در ب…

امشب که وصال آن مه سیمبرست گر قدر بدانی شب قدری دگرست از خانه ی تیر گو برون شو بهرام این لحظه که اجتماع شمس و قمرست

آن فتنه ی نوخاسته دیگر ز چه خاست سرویست که می رود تو پنداری راست بالاش براستی بالای دل ماست یا رب چه بلائیست که کارش بال…

۹/۳۱