رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات

دسته‌بندی

۳۰۸

شعر

فهرست اشعار

دود دل ما باد نباید پنداشت واب رخ ما خاک نباید انگاشت سهلست دل سوخته ئی بر بودن لیکن جور بودند نگه باید داشت

بستان ز شکوفه حلّه پوش آمده است باد سحری عطر فروش آمده است مرغ دل من در قفس سینه ز شوق چون بلبل مست در خروش آمده است

شخصم ز میان یار نایاب ترست بختم زد و چشم دوست در خواب ترست تا نسبت سنبلش بعنبر کردند هر ساعت ازین حدیث در تاب ترست

آن فتنه کن شمع جمع ما بود برفت وان ماه که مهر ما بیفزود برفت داود چو بی رخش نبودی روزی اکنون چکند که ماه داود برفت

آن سرو سخنگو که مه هر جائیست از مهر جمال خویشتن سودائیست وان مرغ که شد دیده ی من سقّایش هندو چه ی بستان هزار آوائیست

دارم چو میان او بدن یعنی هیچ گوید ز دهان او سخن یعنی هیچ گفتم چه تمنّا کنم از لعل لبت انگشت نهاد بر دهن یعنی هیچ

اجوف تن ناقصم خیالیست صحیح وین هجر مضاعفم وبالیست صحیح آن ماه لفیف موی معتلّ العین برچین خط از حبش مثالیست صحیح

رخسار تو در پرده عیان بتوان دید لکن دهنت بچشم جان بتوان دید بر یاد تو جان روان توان داد وز لطف در آب رخت عکس روان بتوان …

گردون گرهی ز طاق ایوان تو باد بر سطح فلک عرصه ی میدان تو باد گر با تو عدو روی بمیدان آرد چون گوی سرش در خم چوگان تو باد

سلطان فلک بنده ی دربان تو باد قرص زر او ریزه ئی از خوان تو باد مستوفی اقلیم دوم یعنی تیر دفترکش نایبان دیوان تو باد

۱۰/۳۱