رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات

دسته‌بندی

۳۰۸

شعر

فهرست اشعار

گفتم سخنت گفت مگو کم یادست گفتم عهدت گفت بروکان با دست گفتم کارم چو زلفت افتد در پای در تاب شد و گفت چنین افتادست

با پسته ی تنگ تو شکر بر هیچست با موی میان تو کمر بر هیچست گر در دهنت نظر کنم طیره مشو زیرا که مرا از تو نظر بر هیچست

با تشنه سخن زاب روان باید گفت با اهل دل از عالم جان باید گفت هر یک سخنت گرچه جهانی ارزد در ساوه سخن برایگان باید گفت

هر چند که شد چو باغ رضوان درودشت امشب شب خرگهست نی موسم گشت باز آی که گر شمع زبان کرد دراز تیغ و کفن آورد که اینک سرو طش…

ای خواجه ترا بنظم اگر دسترسست یا بحث عروض و وزن شعرت هوسست زاوزان مفاعیل ترا فاعل بس در خانه اگر کسست یکحرف بسست

ای اطلس چرخ پیش بالای تو پست بر تیر فلک فکنده حکمت صد شست اقبال تو چار گوشه ی عالم را ماننده ی دستارچه آورده بدست

بی روی تو دل ز مهر و ماهم بگرفت جان نعره زنان دامن آهم بگرفت گفتم که ز کویت بجفا برگردم خون جگرم برفت و راهم بگرفت

ای آنکه عقاب چرخ پیشت مگسست گلزار جهان بجنب جاه تو خسست زان پیش تو شعر من ندارد وزنی کز نظم ترا فاعل و مفعول بسست

از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت یعنی ز سمن بنفشه ی تر برداشت جز عارض چون صبح جهان افروزش یک روز ندیدم که دو شب در برداشت

کی چون خط سبزت شب تاری بودست یا بر سمن از مشک غباری بودست کامروز بطعنه با رخت می گوید پیش از من و تو لیل و نهاری بودست

۴/۳۱