رباعیات
از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱
ای از می لعلت شده جان مست و خراب از جام عقیقین فکن آن لعل مذاب با همنفسی حاصل اوقات عزیز این یک دو نفس که می توانی دریاب
شمارهٔ ۱۲
ای تیره ز زلف سیهت دیده ی شب خائیده شکر زرشک یاقوت تو لب قند از هوس پسته ی شور انگیزت بر تن بدرد شِقّه ی مصری قصب
شمارهٔ ۱۳
ای گوی دلم در خم چوگان طرب وی جان و دلم بر سر پیمان طرب جانم چو ز شوق عارضت در طربست جسم طربست گوئیا جان طرب
شمارهٔ ۱۴
آن سرو سهی چون قدح می بگرفت از آتش می برگ گلش خوی بگرفت بیچاره دل ریش من سوخته را آن دلبر ماه چهره اُلجی بگرفت
شمارهٔ ۱۵
هر چند فلک ز رتبتت برتر نیست بیرون ز جنابت فلکی دیگر نیست ابری بجهان همچو کفت در خور نیست بحری کس را همچو دلت در بر نیست
شمارهٔ ۱۶
ای آنکه ترا جود و مکارم کارست وز چرخ برین خاک درت را عارست امروز مرا بآتشی مهمان کن زانروی که میوه ی زمستان نارست
شمارهٔ ۱۷
زلف تو که هم حلقه و هم حلقه رباست یک حلقه بگوش او بچین مشک ختاست گر حلقه ی گوش تو نمی دارد گوش در پای میفکنش که در حلقه …
شمارهٔ ۱۸
ای خطّ تو دیباچه ی قانون نجات نسخ شب قدر کرده در روز برات ذوالقرنینست کلک عالمگیرت زان شد بسیاهی ز پی آب حیات
شمارهٔ ۱۹
ترکی که ختائی نسب ورومی روست در عالم حسن و بیوفائی میراوست بدری که بود شمس هوادار رخش سلطان ممالک ملاحت میروست
شمارهٔ ۲۰
زلف سیهت که اژدهائی سیهست زو هر گرهی گرهگشائی سیهست زین رو که بگردنت فرود آمده است نی مار سیه که آن بلائی سیهست