رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات

دسته‌بندی

۳۰۸

شعر

فهرست اشعار

بودی که کسی از تو نشانم دادی تا خون دلم ز دیده باز استادی یک روز میان من و اندوه فراق یا رب چه بدی اگر فراق افتادی

روح ملکی ساجد و مسجود توئی نفس فلکی عابد و و معبود توئی در راه هوای تو بسر سیر کنان ذرّات جهان قاصد و مقصود توئی

ای آنک تو مانی و نمانی بکسی کونین ز بوستان صنع تو خسی از رایحه ی لطفت و انوار جمال عیسی نفسی یافت و موسی قبسی

ای پیکرم از مهر مهی ماه نوی گر خرمن من بسوخت بروی بجوی سیم زنخش در خم چوگان سیاه افتاده چو گوئی و در آن گوی گوی

بی یار هزار باغ و گلشن بجوی ور دست بود هزار دشمن بجوی گفتم بنگر کز رخ گندم گونت چون کاه شدم گفت که بر من بجوی

دی صبحدم آن غیرت سرو چمنی با من به سر کرشمه از کبر و منی می‌گفت به خشم کای مردم دیدهٔ تو سقّای رهم باز آی که تا خاک رهم …

می آیم و در بروی من می بندی می گریم و بر گریه من می خندی پشتم چو کمان کردی و چون تیر مرا در خویش کشیدی و بدور افکندی

شرطست دلا کز سر جان برخیزی وز بند غم عشق بنان نگریزی چون آب تو می رود ز نادیدن دوست ای دیده بهر زه آب خود می ریزی

ای دیده زانوار تو موسی قبسی وی یافته ز انفاس تو عیسی نفسی روی تو ز بس نهانی و پیدائی در دیده ی هر کسی و نادیده کسی

ای خواجه که سرمایه دین ودادی داریم باقبال تو دائم شادی با بنده بطرف باغ سوسن می کرد از بندگی تو صد هزار آزادی

۲۹/۳۱