رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات

دسته‌بندی

۳۰۸

شعر

فهرست اشعار

گفتم چه زنم در غم تو گفت که آه گفتم چه کنم در پی تو گفت نگاه گفتم که کجا روم ز دست غم تو گفتا که بتون و طنجه و آب سیاه

ای برده ضمیرت از مه و مهر فَرِه وی گشته مطیعت زن و مرد و که و مه چون تیر خدنگ در کمان پیوستی می کرد کمان چرخ بر تیر تو ز…

آنکو ز بنفشه بر گل افکنده زره سیب زنخش بدست مشتاقان به از عشق کمان ابرویت پیوسته هر گه که گریبان بدرم گوید زه

ماهی که ببرد از مه و خورشید فَرِه پرسید ز من که ای مطیعت که و مه از فاعل و مفعول کدامین بهتر گفتم که بنزد بنده مفعولُ به

بیمار غم تو گر نگردد به به ور لاغر عشقت نشود فربه به بی سیب زنخدان تو دانم که مرا هرگز نشود گونه ی همچون به به

تا غالیه بر برگ سمن بیخته ئی پیوند من سوخته بگسیخته ئی چندانک در اوصاف رخت می نگرم یا رب که چه بر کار دلم ریخته ئی؟

گر صد رهم از خویش جدا داشته ئی ور زانک مرا بهیچ انگاشته ئی تا در تنم از جان رمقی خواهد بود دست از تو ندارم تو چه پنداشته…

در میکده گرنه پای بند میمی محروم ز خاک آستانت کیمی در بزم تو نی نواخت می یابد و من در حسرت آنکه کاشکی من نیمی

گفتم جانم گفت ز جان سیر برای گفتم بنگر گفت که رویم منمای گفتم بنشین گفت ز پیشم برخیز گفتم که بیا گفت برو ژاژ مخای

در ساغر زر لعل بدخشان داری یا جوهر جان در گهر کان داری آن خون سیا و شست یانی سرخاب در دور تو آب شد ز میدان داری

۲۷/۳۱