رباعیات

از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات

دسته‌بندی

۳۰۸

شعر

فهرست اشعار

در بتکده چون قابل ایمان گشتیم از طاعت سی ساله پشیمان گشتیم در روی بتان چو نور وحدت دیدیم زنّار بریدیم و مسلمان گشتیم

دلبر به رخ دلکش و چشم نائم شطرنج جفا باخته با من دائم چون اسب فرو راند که شهمات کند رخ بر رخ او نهادم و شد قائم

وقتست که خیمه سوی گلزار زنیم بر نغمه ی زیر ناله ی زار زنیم در صومعه تا چند توان بود مقیم یکچند بیا تا در خمّار زنیم

بر روی تو هر دم نگران می گردم در کوی غمت جامه دران می گردم با دل گفتم که گرد گیسوش مگرد در تاب شد و گفت در آن می گردم

در راه مراغه با گروهی مردم کردم دل خسته بر در زنگان گُم گفتم برخیزم از سر ملک عراق کاشان همه گفتند بیکبار که قم

خفّاش نیم کز آفتاب اندیشم یا آتش سوزنده کز آب اندیشم گر زانک شهاب نجم ثاقب گردد من دیو نیم که از شهاب اندیشم

گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم گفتم که غمم نمی خوری گفت چه غم گفتم که نظر درچه کنم گفت کتاب گفتم که سخن با که کنم گفت قلم

گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم گفتم گه غمت چند خورم گفت چه غم گفتم چه بود در عدمم گفت جنون گفتم چو وجودم چه بود گفت عدم

ای دانه ی خال سیهت دام دلم وی پسته ی تنگ دهنت کام دلم گم گشت در ایام غمت نام دلم تا خود بکجا رسد سرانجام دلم

ای پایهٔ قدر تو ز ادراک برون و اقبال تو همچو ماهِ نو، روز افزون احکام همایون امیرت فرّخ تشریف مبارک وزیرت میمون

۲۳/۳۱