رباعیات
از مجموعه اشعار خواجوی کرمانی در دیوان اشعار - صنایع الکمال - سفریات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱۱
من حلقه بگوش حلقه ی گوش توام بسته دهن از پسته ی خاموش توام دوشم همه دوش دوش بر دوش تو بود و امشب همه شب در هوس دوش توام
شمارهٔ ۲۱۲
ای از دو جهان وصل تو مقصود دلم بیرون ز غم تو نیست موجود دلم ترسم که مبادا سحری از سر سوز در آتش روی تو رسد دود دلم
شمارهٔ ۲۱۳
ای لفظ تو آب برده از دُرّ یتیم خلق تو نشانده باد انفاس نسیم وه وه که قیامتست شور سخنت هر چند قیامت نبود پیش حکیم
شمارهٔ ۲۱۴
هر لحظه که یاد آن جفا کیش کنم از ناله دل خلق جهان ریش کنم از بسکه زنم بر سر از اندوه فراق بنشینم و خود سرزنش خویش کنم
شمارهٔ ۲۱۵
چون نامه دلی پر از شکایت دارم چون خامه از آن بود نوشتن کارم باری بخیال رخ و نقش خط تو روزی بکتابتی بشب می آرم
شمارهٔ ۲۱۶
یک چند مقیم کُنج میخانه شدیم یکچند بزهد و توبه افسانه شدیم تا دست دل اندر سر زلف تو زدیم از پای در آمدیم و دیوانه شدیم
شمارهٔ ۲۱۷
ای سرو قد لاله رخ عبهر چشم زر شد رخم و نیست ترا بر زر چشم هر چند جهان ز اشک ما دریا شد شک نیست که دریات نیاید در چشم
شمارهٔ ۲۱۸
چون کلّه نشین عالم راز آیم با خوش نفس روح بپرواز آیم کبکم ز چه با مگس هم آوا گردد بازم بچه با پشّه بپرواز آیم
شمارهٔ ۲۱۹
ساقی بده آن باده که خون شد جگرم باشد که بمی ز دست غم جان ببرم گر خلق جهان بکشتنم برخیزند می وا خورم وز هیچ کس وا نخورم
شمارهٔ ۲۲۰
من دل بوفای دلستانی بدهم وز بهر دلش ترک جهانی بدهم گفتم که بده کام من ای سرو روان گفتا که بده جان که روانی بدهم