رباعیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۳۲۱
تا بود جوانی آتش جان افزای جان باز چو پروانه بدم شیفته رای مُرد آتش و اوفتاد پروانه ز پای خاکستر و خاک ماند از آن هر دو …
رباعی شمارهٔ ۳۲۲
خاقانی اگر بسیج رفتن داری در ره چو پیاده هفت مسکن داری فرزین نتوانی شدن اندیشم از آنک در راه بسی سپاه رهزن داری
رباعی شمارهٔ ۳۲۳
ترسا صنمی کز پی هر غمخواری بر هر در دیری زده دارد داری ز آن زلف صلیب شکل دادی باری یک موی کزو ببستمی زناری
رباعی شمارهٔ ۳۲۴
عمرم همه ناکام شد از بیکاری کارم همه ناساز شد از بییاری ای یار مگر تو کار من بگزاری وی چرخ مگر تو عمر من باز آری
رباعی شمارهٔ ۳۲۵
تا کی به هوس چون سگِ تازی، تازی روباه صفت به حیلهسازی سازی از لهو و لعب نهای دمی واقف خویش ترسم که همه عمر به بازی، با…
رباعی شمارهٔ ۳۲۶
آن سنگدلی و سیم دندان که بدی ز آن خوشتری ای شوخ زبان دان که بدی در کار توام هزار چندان که بدم در خون منی هزار چندان که …
رباعی شمارهٔ ۳۲۷
خاقانی را طعنه زنی هر گاهی کو ... طلبد به ... نجوید راهی ... حقهٔ مرجان نشود هر ماهی ... از پس نه ماه نزاید ماهی
رباعی شمارهٔ ۳۲۸
گر یک دو نفس بدزدم اندر ماهی تا داد دلی بخواهم از دلخواهی بینی فلک انگیخته لشکرگاهی از غم رصدی نشانده بر هر راهی
رباعی شمارهٔ ۳۲۹
از بلبل گل پرست خوش سازتری کبکی و ز دراج خوش آوازتری در حسن ز طاووس سرافرازتری وز قمری نغز گوی طنازتری
رباعی شمارهٔ ۳۳۰
من بودم و آن نگار روحانی روی افکنده در آن دو زلف چوگانی گوی خصمان به در ایستاده خاقانی جوی من در حرم وصال سبحانی گوی