رباعیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۲۹۱
چشمم به گل است و مرغ دستان زن تو میلم به می است و رطل مرد افکن تو زین پس من و صحرای دل روشن تو من چون تو و تو چون من و م…
رباعی شمارهٔ ۲۹۲
گفتی که تو را شوم مدار اندیشه دل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه کو صبر و چه دل کانکه دلش میگوئی یک قطرهٔ خون است و هزار ان…
رباعی شمارهٔ ۲۹۳
صبح است شراب صبح پرتو دَردِه زو هر جو جوهری است، جو جو درده گر پیرِ کهن کهن خورد، رو درده خاقانی نو رسیده را نو درده
رباعی شمارهٔ ۲۹۴
خاقانی عمر گم شد، آوازش ده دل هم به شکست میرود، سازش ده جان را که تو راست از فلک عاریتی منت مپذیر، عاریت بازش ده
رباعی شمارهٔ ۲۹۵
خاقانی را خون دل رز دَردِه دل سوخته را خام روان پز درده آن آب دل افروز دل رز درده صافی شده را دُرد زبان گز درده
رباعی شمارهٔ ۲۹۶
ای کرده ز نور رای تو دریوزه از قرص منیر رای تو هر روزه در زیر نگین جودت آورده فلک هرچه آمده زیر خاتم فیروزه
رباعی شمارهٔ ۲۹۷
خاقانی و روی دل به دیوار سیاه کز بام سپهر ملک بیرون شد ماه درگشت فلک چو بخت برگشت از شاه برگشت جهان چو شاه درگشت از گاه
رباعی شمارهٔ ۲۹۸
خواهی که شود دل تو چون آئینه ده چیز برون کن از میان سینه حرص و دغل و بخل و حرام و غیبت بغض و حسد و کبر و ریا و کینه
رباعی شمارهٔ ۲۹۹
خاقانی را بیقلم کاتب شاه انگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه هم بیقلمش کاتب گردون صد راه بگریست قلموار به خوناب سیاه
رباعی شمارهٔ ۳۰۰
یاران جهان را همه از که تا مه دیدیم به تحقیق در این دیه از ده با همدگر اختلاط چون بند قبا دارند ولی نیَند خالی ز گره