رباعیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۲۳۱
در عشق شکسته بسته دانی چونم لب بسته و دل شکسته دانی چونم تو مجلس می نشانده دانم چونی من غرقهٔ خون نشسته دانی چونم
رباعی شمارهٔ ۲۳۲
چون پای غم ار ز مجلست بیرونم از دست غمت چو می در آب و خونم تو مجلس می نشانده دانم چونی من غرقه خون نشسته دانی چونم
رباعی شمارهٔ ۲۳۳
بیآنکه بدی به جای آن مه کردم یا هیچ گنه نعوذبالله کردم از جرم نکرده توبه صد ره کردم چون توبه قبول نیست کوته کردم
رباعی شمارهٔ ۲۳۴
کشتند مرا کز تو پراکنده شوم غم نیست اگر بر درت افکنده شوم تو چشمهٔ حیوانی و من ماهی خضر هرگه که به تو باز رسم زنده شوم
رباعی شمارهٔ ۲۳۵
دل دل طلبید از پی ره دلجویم بدرود کنان کرد گذر در کویم گفتم که ز راه راه و دل دل کم کن بنگر که من آه آه و دل دل گویم
رباعی شمارهٔ ۲۳۶
خورشیدی و نیلوفر نازنده منم تن غرقه به اشک در شکرخنده منم رخ زرد و کبود تن سرافکنده منم شب مرده ز غم، روز به تو زنده منم
رباعی شمارهٔ ۲۳۷
نونو غم آن راحت جان من دارم جوجو جانی در این جهان من دارم نازی که جهان بسوزد آن او دارد آهی که فلک بدرد آن من دارم
رباعی شمارهٔ ۲۳۸
از حلقهٔ زلف تو سر افکندهترم وز جرعهٔ جام پراکندهترم گرچه ز شبه دل تو آزادتر است از لعل نگین تو تو را بندهترم
رباعی شمارهٔ ۲۳۹
چون سایه اگر باز به کنجی تازم همسایهٔ من سایه نبیند بازم ور سایه ز من کم کند آن طنازم از سایهٔ خود هم نفسی برسازم
رباعی شمارهٔ ۲۴۰
غمخوار توام غمان من من دانم خونخوار منی زیان من من دانم تو ساز جفا داری و من سوز وفا آن تو تو دانی، آن من من دانم