رباعیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۲۲۱
خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم دل عود بر آتش است و اشک آب بقم هم زآن رخ و زلف کاب نوشند به هم چون شمشادش جوان کن ای باغ…
رباعی شمارهٔ ۲۲۲
امروز که خورشید سمای سخنم کس را نرسد دست به پای سخنم خورشید که پادشاه هفت اقلیم است در کوی جهان است گدای سخنم
رباعی شمارهٔ ۲۲۳
آن ماه به کشتی در و من در خطرم چون کشتی از آب دیده آسیمه سرم ز آن باد کز او به شادی آرد خبرم چون آب بشیبم و چو کشتی بپرم
رباعی شمارهٔ ۲۲۴
آزار کنی و جور فرمائی هم رحمت نکنی و روی ننمائی هم بوسه چه طلب کنم چه پیش آری عذر دانم که نبخشی و نبخشائی هم
رباعی شمارهٔ ۲۲۵
تو گلبن و من بلبل عشق آرایم جز با تو نفس ندهم و دل ننمایم در فرقت تو بسته زبان میمانم تا باز نبینمت زبان نگشایم
رباعی شمارهٔ ۲۲۶
بر فرق من آتش تو فشانی و دلم بر رهگذر غم تو نشانی و دلم از جور تو جان رفت تو مانی و دلم من ترک تو گفتهام تو دانی و دلم
رباعی شمارهٔ ۲۲۷
مهر تو برون آستان اندازم خاک از ستمت بر آسمان اندازم بشکافم سینه و برون آرم دل تا مهر تو در پیش سگان اندازم
رباعی شمارهٔ ۲۲۸
سروی است سیاه چرده آن ماه تمام بر آب دو عارضش خطی آتش فام شکل خط او به گرد عارض مادام چون سرخی مغرب است در اول شام
رباعی شمارهٔ ۲۲۹
با آنکه به هیچ جرم رای آوردم صد ره به تو عذر جان فزای آوردم گر عذر مرا نمیپذیری مپذیر من بندگی خویش به جای آوردم
رباعی شمارهٔ ۲۳۰
من دست به شاخ مه مثالی زدهام دل دادم و بس صلای مالی زدهام او خود نپذیرد دل و مالم اما اختر به گذشتن است، و فالی زدهام