پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

رباعیات

از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار

۰
دسته‌بندی
۳۵۱
شعر

فهرست اشعار

رباعی شمارهٔ ۲۲۱

خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم دل عود بر آتش است و اشک آب بقم هم زآن رخ و زلف کاب نوشند به هم چون شمشادش جوان کن ای باغ…

۲۲۱

رباعی شمارهٔ ۲۲۲

امروز که خورشید سمای سخنم کس را نرسد دست به پای سخنم خورشید که پادشاه هفت اقلیم است در کوی جهان است گدای سخنم

۲۲۲

رباعی شمارهٔ ۲۲۳

آن ماه به کشتی در و من در خطرم چون کشتی از آب دیده آسیمه سرم ز آن باد کز او به شادی آرد خبرم چون آب بشیبم و چو کشتی بپرم

۲۲۳

رباعی شمارهٔ ۲۲۴

آزار کنی و جور فرمائی هم رحمت نکنی و روی ننمائی هم بوسه چه طلب کنم چه پیش آری عذر دانم که نبخشی و نبخشائی هم

۲۲۴

رباعی شمارهٔ ۲۲۵

تو گلبن و من بلبل عشق آرایم جز با تو نفس ندهم و دل ننمایم در فرقت تو بسته زبان می‌مانم تا باز نبینمت زبان نگشایم

۲۲۵

رباعی شمارهٔ ۲۲۶

بر فرق من آتش تو فشانی و دلم بر رهگذر غم تو نشانی و دلم از جور تو جان رفت تو مانی و دلم من ترک تو گفته‌ام تو دانی و دلم

۲۲۶

رباعی شمارهٔ ۲۲۷

مهر تو برون آستان اندازم خاک از ستمت بر آسمان اندازم بشکافم سینه و برون آرم دل تا مهر تو در پیش سگان اندازم

۲۲۷

رباعی شمارهٔ ۲۲۸

سروی است سیاه چرده آن ماه تمام بر آب دو عارضش خطی آتش فام شکل خط او به گرد عارض مادام چون سرخی مغرب است در اول شام

۲۲۸

رباعی شمارهٔ ۲۲۹

با آنکه به هیچ جرم رای آوردم صد ره به تو عذر جان فزای آوردم گر عذر مرا نمی‌پذیری مپذیر من بندگی خویش به جای آوردم

۲۲۹

رباعی شمارهٔ ۲۳۰

من دست به شاخ مه مثالی زده‌ام دل دادم و بس صلای مالی زده‌ام او خود نپذیرد دل و مالم اما اختر به گذشتن است، و فالی زده‌ام

۲۳۰
۲۳/۳۶