غزلیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۱
چه آفتی تو که کمتر غم تو هجران است چه گوهری تو که کمتر بهای تو جان است جهانِ حسن، تو داری به زیر خاتم زلف تو راست معجزه …
غزل شمارهٔ ۳۲
حصن جان ساز در جهان خلوت دو جهان ملک و یک زمان خلوت باک غوغای حادثات مدار چون تو را شد حصار جان خلوت ساقیت اشک و مطربت ن…
غزل شمارهٔ ۳۳
بخت بدرنگ من امروز گم است یارب این رنگ سواد از چه خُم است دلدل دل ز سر خندق غم چون جَهانم که بس افکنده سم است با من امرو…
غزل شمارهٔ ۳۴
طره مفشان که غرامت بر ماست طیره منشین که قیامت برخاست غمزه بر کشتن من تیز مکن کان نه غمزه است که شمشیر قضاست بس که از خص…
غزل شمارهٔ ۳۵
در جهان هیچ سینه بیغم نیست غمگساری ز کیمیا کم نیست خستگیهای سینه را نونو خاک پر کن که جای مرهم نیست دم سرد از دهان برِ…
غزل شمارهٔ ۳۶
مرا دانهٔ دل بر آتش فتاده است از آن نعرهٔ من چنین خوش فتاده است به هفت آسمان هشتمین درفزایم ز دود دلی کآسمانوش فتاده اس…
غزل شمارهٔ ۳۷
من ندانستم که عشق این رنگ داشت وز جهان با جان من آهنگ داشت دستهٔ گل بود کز دورم نمود چون بدیدم آتش اندر چنگ داشت عافیت ر…
غزل شمارهٔ ۳۸
چه نشینم که فتنه برپای است رایت عشق پای برجای است هرچه بایست داشتم الحق محنت عشق نیز میبایست صبر با این بلا ندارد پای ب…
غزل شمارهٔ ۳۹
آن کز می خواجگی است سرمست بر وی نزنند عاقلان دست بیآنکه کسی فکند او را از پایهٔ خود فروفتد پست مرغی که تواش همای خوانی …
غزل شمارهٔ ۴۰
فرمان ملک چه ساحری ساخت کز سحر بهار آزری ساخت در هندسه دست موسوی داشت در شعبده صنع ساحری ساخت شکل فلک دوازده برج زین قصر…