غزلیات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۱۲۱
دل رفت و میندانم، حالش که خود کجا شد آزار او نکردم، کویی دگر چرا شد هر جا که ظن ببردم، رفتم طلب بکردم پایم به سنگ آمد، …
غزل شمارهٔ ۱۲۲
لعلت اندر سخن شکر خاید رویت انگشت بر قمر خاید هر که با یاد تو شرنگ خورد هم، چنان دان که نیشکر خاید هر که او پایبست روی …
غزل شمارهٔ ۱۲۳
دل از آن راحت جان نشکیبد تشنه از آن آب روان نشکیبد چه کنم هرچه کنم دل کند آنک دل از آن جان جهان نشکیبد دل نیارامد و هم م…
غزل شمارهٔ ۱۲۴
لب جانان دوای جان بخشد درد از آن لب ستان که آن بخشد عشق میگون لبش به می ماند عقل بستاند ارچه جان بخشد دیت آن را که سر بر…
غزل شمارهٔ ۱۲۵
اول از خود بری توانم شد پس تو را مشتری توانم شد بر سر تیغ عشق سر بنهم گر پیات سرسری توانم شد عشق تو چون خلاف مذهبهاست …
غزل شمارهٔ ۱۲۶
دل عاشق به جان فرو ناید همتش بر جهان فرو ناید خاکیی را که یافت پایهٔ عشق سر به هفت آسمان فرو ناید ور دهد تاج عقل با دو ک…
غزل شمارهٔ ۱۲۷
دل از آن دلستان به کس نرسد بر از آن بوستان به کس نرسد بی غمش رنگ عیش کسی نبرد بی دَمش بوی جان به کس نرسد به غلط بوسها…
غزل شمارهٔ ۱۲۸
عشق تو دست از میان کار برآورد فتنه سر از جیب روزگار برآورد هر که به کوی تو نیمبار فرو شد جان به تمنا هزار بار برآورد جز…
غزل شمارهٔ ۱۲۹
ازین دهرنگتر یاری نپندارم که دارد کس وزین بینورتر کاری نپندارم که دارد کس نماند از رشتهٔ جانم بجز یک تار خونآلود ازی…
غزل شمارهٔ ۱۳۰
می وقت صبوح راوقی باید وان می به خمار عاشقی باید چون مرغ قنینه زد صلای می با پیر مغان موافقی باید تا زهد تکلفیت برخیزد ب…