قطعات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۱ - در علم و جهل
نسبت از علم گیر خاقانی که بقا شاخ علم را ثمره است علوی را که نیست علم علی نقش سود است هرچه بر شجره است عالم است از صف عب…
شمارهٔ ۶۲
مرد مسافر حدیث خانه کو گوید زان غرضش زن بود که بانوی خانه است بود مرا خانهای نخست و دوم خوب نیست سوم خانه خوب اگرچه یگا…
شمارهٔ ۶۳
هر سال اگر غلام خاقان بر میر خجند میر نامی است خاقانی اگرچه هست میری در پیش خجندیان غلامی است
شمارهٔ ۶۴ - فیلسوف اجل افضل الدین ساوی این قطعه را در آنوقت که خاقانی به رسالت سلطان ارسلان رفته بود بدو فرستاد
کسی که از پس احمد روا بود مرسل بزرگوار امیر امام خاقانی است رسول شروان چون خوانی آن بزرگی را که در جهان سخن ملک او سلیما…
شمارهٔ ۶۵
گنج دانش توراست خاقانی کار نادان به آب و رنگ چراست؟ نام شاهی به شیر دادستند پس حلی بر تن پلنگ چراست؟ هفت اندام ماهی از س…
شمارهٔ ۶۶
شکر انعام پادشا گفتن نتوان کان ورای غایتهاست راه شکرش به پای هرکس نیست که حدش زان سوی نهایتهاست گرچه انعام او مرا شکر …
شمارهٔ ۶۷
وبالت نه از سر نهفتن درست که از گوهر راز سفتن درست مگو راست بندیش خاقانیا همه آفت از راست گفتن درست
شمارهٔ ۶۸ - در طلب جایزه
صاحبا نو به نو تحیت من پیش قابوس سرفراز فرست قطعهای کز ثنا طرازیدم به جهان جوی دین طراز فرست پیش خوان پایهٔ سلیمانی سخن…
شمارهٔ ۶۹ - در مدح نظام الملک قوام الدین
کسرای عهد بین که در ایوان نو نشست خورشید در نطاق شبستان نو نشست عنقا به باغ بخت و سلیمان به تخت عز با جاه نو رسید و به ا…
شمارهٔ ۷۰ - در نکوهش مقلدان
خاقانی آن کسان که طریق تو میروند زاغند و زاغ را روش کبک آرزوست بس طفل کارزوی ترازوی زر کند نارنج از آن خورَد که ترازو ک…