قطعات

از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار

دسته‌بندی

۳۶۲

شعر

فهرست اشعار

ای شاه بانوی ایران به هفت جد اقلیم چارم از تو چو فردوس هشتم است بلقیس روزگار توئی کز جلال و قدر شروان شه از کمال سلیمان …

تا به غربت فتاد خاقانی یکدری خانه‌ایش زندان است نه درون ساختنش توفیق است نه برون تاختنش امکان است روی چون عنکبوت در دیوا…

دارِ عزلت گزید خاقانی که به از دارِ ملکِ خاقان است خورش از مشربِ قناعت ساخت که چو زمزم هم آبِ حیوان است نبَرَد تا تواند …

زیان تو در سود دانستن است توان تو در ناتوانستن است ندانم سپر ساز خاقانیا که نادانی اکسیر دانستن است

مرغکی را وقت کشتن می‌دوانید ابلهی گفت مقصود از دوانیدنش نازک گشتن است ما همان مرغیم خاقانی که ما را روزگار می‌دواند وین …

خاقانی بلند سخن در جهان منم کزادی از جهان روش حکمت من است ضرب الرقاب داد شیاطین آز را این تیغ نطق کز ملکان قسمت من است ا…

آب حیوان مجوی خاقانی که منوچهر خضر خو مرده است نوبت راحت و کرم بگذشت تا چراغ کیان فرو مرده است راحت آن روز رفت کو رفته ا…

من که خاقانیم عزیز حقم ز آن که عبدی خطاب من رانده است هرچه یارب ندای حق راندم لاتخف حق جواب من رانده است من به کنجی و حق…

میر چون هفت بیت من خوانده است ده شتر بارگیر فرموده است با نه افلاک همبرند مرا این ده اشتر که میر فرموده است

به ماه چارده می‌ماند آن بت که اکنون چارده سالش رسیده است مه نو کرد ماه چارده را به رنجی کز پی نه ماه دیده است

۶/۳۷