قطعات
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۰۱ - در حسرت عمر گذشته
گنج عمری داشتی خاقانیا کم کم از گنج تو کم شد آه آه شد سیاهی دیدهٔ دولت سپید شد سپیدی چهرهٔ سَلوَت سیاه در زیان عمر یکسان…
شمارهٔ ۳۰۲
دبیر ما به صفت روبه است گوا دم او بلی هر آینه روباه را دم است گواه همه به سجده نظافت دهد مساجد را بلی منظف مسجد بود دم ر…
شمارهٔ ۳۰۳ - در هجو رشید وطواط
ای بلخیَک سَقَط چه فرستی به شهر ما چندین سُقاطهٔ هوس افزای عقل کاه آئی چو سیر کوبهٔ رازی به بانگ و نیست جز بر دو گوپیازه…
شمارهٔ ۳۰۴
دیده از کار جهان دربسته به راه همت زین و آن دربسته به دوستان از هفت دشمن بدترند هفت در بر دوستان دربسته به دل گران بیمار…
شمارهٔ ۳۰۵ - خاقانی برای دوستی اسب و این شعر را فرستاد
زهی عقد فرهنگیان را میانه میان پیشت اصحاب فرهنگ بسته علی رغم خورشید دست ضمیرت حلی بر جبین شباهنگ بسته چنان جادوی بخل را …
شمارهٔ ۳۰۶
راز دارم مرا ز دست مده بیخودان را به خودپرست مده نجده ساز از دل شکستهدلان این چنین نجده را شکست مده شست تو همت است و ص…
شمارهٔ ۳۰۷
بر در خواجه از تظلم خلق بشنو آن نالهٔ پراکنده خواجه از باد تکیهگه کرده بالش از بالش پر آکنده
شمارهٔ ۳۰۸
زهر است مرا غذای هر روزه زین کاسهٔ سرنگون پیروزه وز دهر سیاه کاسه در کاسم صد ساله غم است شرب یک روزه دهر است کمینه کاسه …
شمارهٔ ۳۰۹
هرچه امن و فراغت است و کفاف یافت خاقانی از جهان هر سه گرچه هر سه ورای مملکت است صحت آمد ورای آن هر سه
شمارهٔ ۳۱۰
ای چرخ لاجوردی بس بوالعجب نمائی کآیینهٔ خسان را زنگارها زدائی هر ساعتم به نوعی درد کهن فزائی چون من ز دست رفتم انگشت بر …