قصاید
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱۱ - در مدح فخر الدین ابوالفتح منوچهر شروان‌شاه
صبح‌دم آب خضر نوش از لب جام گوهری کز ظلمات بحر جست آینهٔ سکندری شاهد طارم فلک رست ز دیو هفت سر ریخت به هر دریچه‌ای آقچه …
شمارهٔ ۲۱۲ - مطلع دوم
ناگذران دل توئی کز طرب آشناتری خاک توام به خشک جان تا به لب آتش تری خانهٔ دل به چار حد وقف غم تو کرده‌ام حد وفا همین بود…
شمارهٔ ۲۱۳ - مطلع سوم
دوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبری خضر درآمد از درم صبح‌وش از منوری شعبهٔ برق و روز نو، غرتش از مبارکی قلهٔ برف و صبح‌دم،…
شمارهٔ ۲۱۴ - مطلع چهارم
موکب شاه اختران، رفت به کاخ مشتری شش مهه داده ده نهش، قصر دوازده دری قعدهٔ نقره خنگ روز آمده در جنیبتش ادهم شب فکنده سم،…
شمارهٔ ۲۱۵ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروان‌شاه اخستان
پیش که صبح بر درد شقهٔ چتر عنبری خیز مگر به برق می برقع صبح بر دری پیش که غمزه زن شود چشم ستارهٔ سحر بر صدف فلک رسان خند…
شمارهٔ ۲۱۶ - مطلع دوم
ماه به ماه می‌کند شاه فلک کدیوری عالم ناقه برده را، توشه دهد توانگری مائده سازد از بره، بر صفت توانگران برزگری کند به گا…
شمارهٔ ۲۱۷ - در مذمت آب و هوای ری گوید
خاکِ سیاه بر سرِ آب و هوای ری دور از مجاوران مکارم‌نمای ری در خون نشسته‌ام که چرا خوش نشسته‌اند این خواندگان خُلْد به دو…
شمارهٔ ۲۱۸ - در حکمت و قناعت و عزلت
چو گل بیش ندهم سران را صداعی کنم بلبلان طرب را وداعی نه از کاس نوشم، نه از کس نیوشم صبوحی میی، بوالفتوحی سماعی ز مه جام …
شمارهٔ ۲۱۹ - در مرثیهٔ وحید الدین شروانی
جان سگ دارم به سختی ورنه سگ‌جان بودمی از فغان زار چون سگ هم فرو ناسودمی ورنه جانم آهنین بودی به آه آتشین دیده چون پالونه…
شمارهٔ ۲۲۰ - امام مطلق نجم المله والدین ابوالفضایل احمد سیمگر در مدح خاقانی گفته بود
گرچه کان خرد مرا دانی عاجزم در نهاد خاقانی صورت روح پاک می‌بینم متدرع به شخص انسانی افضل الدین امیر رملک سخن شارح رمزهای…