قصاید
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۰۱ - مطلع دوم
ای با دل سودائیان عشق تو در کار آمده ترکان غمزت را به جان دلها خریدار آمده آئینه بردار و ببین آن غمزهٔ سحر آفرین با زهر …
شمارهٔ ۲۰۲ - مطلع سوم
مهر است یا زرین صدف خرچنگ را یار آمده خرچنگ ناپروا ز تف، پروانهٔ نار آمده بیمار بوده جرم خور سرطانش داده زور و فر معجون …
شمارهٔ ۲۰۳ - این قصیدهٔ را تحفة الحرمین و تفاحة الثقلین خوانند در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و پیش حظیرهٔ مقدس پیغمبر اکرم به عرض و اتمام آورده است
صبح خیزان بین به صدر کعبه مهمان آمده جان عالم دیده و در عالم جان آمده آستان خاص سلطان سلاطین داده بوس پس به بار عام پیش …
شمارهٔ ۲۰۴ - مطلع دوم در وداع کعبه
الوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمده دل تنوری گشته و زو دیده طوفان آمده الوداع ای کعبه کاینک مست راوق گشته خاک زانکه چشم …
شمارهٔ ۲۰۵ - در حال بیماری به اشتیاق خراسان
به خراسان شوم انشاء الله آن ره آسان شوم انشاء الله چون طرب در دل و دل در ملکوت ره به پنهان شوم انشاء الله خضر پنهان گذرد…
شمارهٔ ۲۰۶ - این مرثیه را از زبان قرة العین امیر رشید فرزند خود گوید
دلنواز من بیمار شمائید همه بهر بیمار نوازی به من آئید همه من چو موئی و ز من تا به اجل یک سر موی به سر موی ز من دور چرائی…
شمارهٔ ۲۰۷ - مطلع دوم
سر تابوت مرا باز گشائید همه خود ببینید و به دشمن بنمائید همه بر سر سبزهٔ باغ رخ من کبک مثال زار نالید که کبکان سرائید هم…
شمارهٔ ۲۰۸ - در مدح غیاث الدین محمد مسعود ملکشاه
ما فتنه بر توایم و تو فتنه بر آینه ما رانگاه در تو، تو را اندر آینه تا آینه جمال تو دید و تو حسن خویش تو عاشق خودی ز تو …
شمارهٔ ۲۰۹ - در شکایت از زمان و مذمت اقران
در این منزل اهل وفائی نیابی مجوی اهل کامروز جائی نیابی عجوز جهان در نکاح فلک شد که جز عذر زادنش رائی نیابی بلی در زناشوئ…
شمارهٔ ۲۱۰ - در مرثیهٔ قدوة الحکما کافی الدین عم خود
گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستی بر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی صد هزاران دیده بایستی دل ریش مرا تا به هر یک خویشت…