قصاید
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۱۱ - مطلع دوم
دست صبا برفروخت مشعلهٔ نوبهار مشعله داری گرفت کوکبهٔ شاخ سار ز آتش خورشید شد نافهٔ شب نیم سوخت قوت از آن یافت روز خوش دم…
شمارهٔ ۱۱۲ - در پند و اندرز و ستایش رکن الدین مفتی خوی و رکن الدین عالم ری و تاج الدین رازی ابن امین الدین
الصبوح الصبوح کامد کار النثار النثار کامد یار کاری از روشنی چو آب خزان یاری از خرمی چو باد بهار چرخ بر کار و یار ما به ص…
شمارهٔ ۱۱۳ - مطلع دوم
دیده بانان این کبود حصار روز کورند یا اولی‌الابصار چون جهانی ز خندقی است گلین کآتشین خندق است گرد حصار رخش همت برون جهان…
شمارهٔ ۱۱۴ - مطلع سوم
بخ بخ ای بخت و خه خه ای دلدار هم وفادار و هم جفا بُردار من تو را زان سوی جهان جویان تو بدین سو سرم گرفته کنار طفل می‌خوا…
شمارهٔ ۱۱۵ - در رثاء امام عز الدین ابوعمر و اسعد
کو دلی کانده کسارم بود و بس از جهان زو بوده‌ام خشنود و بس مرغ دیدی کو رباید دانه را محنت این دل هم چنان بربود و بس من ز …
شمارهٔ ۱۱۶ - در ستایش ملک الرسا شمس الدین محمودبن علی
صدری که قدر کان شکند گوهر سخاش بحری که نزل جان فکند پیکر سخاش صدر سخی که لازم افعال اوست بذل این اسم مشتق است هم از مصدر…
شمارهٔ ۱۱۷ - این قصیدهٔ را مذکورة الاسحار خوانند و در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و در وصف مناسک حج و تخلص به مدح ملک الوزرا جمال الدین اصفهانی نموده که تعمیر حرم کرده بود و خواص مکه این قصیدهٔ را به زر نوشتند
صبح از حمایل فلک آهیخت خنجرش کیمخت کوه ادیم شد از خنجر زرش هر پاسبان که طرهٔ بام زمانه داشت چون طره سر بریده شد از زخم خ…
شمارهٔ ۱۱۸ - مطلع دوم
سر حد بادیه است روان پاش بر سرش جان را حنوط کن ز سموم معطرش گوگرد سرخ و مشک سیه خاک و باد اوست باد بهشت زاده ز خاک مطهرش…
شمارهٔ ۱۱۹ - مطلع سوم
اینک مواقف عرفات است بنگرش طولش چو عرض جنت و صد عرض اکبرش دهلیز دار ملک الهی است صحن او فراش جبرئیلش و جاروب شهپرش نوار …
شمارهٔ ۱۲۰ - مطلع چهارم
من صید آنکه کعبهٔ جان‌هاست منظرش با من به پای پیل کند جنگ عبهرش صد پیل‌وار خواهدم از زر خشک از آنک مشک است پیل بالا در س…