قصاید
از مجموعه اشعار خاقانی شروانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۹۱ - مطلع دوم
شه اختران زان زر افشان نماید که اکسیر زرهای آبان نماید برآرد ز جیب فلک دست موسی زر سامری نقد میزان نماید نه خورشید هم خا…
شمارهٔ ۹۲ - این قصیدهٔ را در زمان کودکی در ستایش فخر الدین منوچهر بن فریدون شروان شاه سروده است
صفتی است حسن او را که به وهم در نیاید روشی است عشق او را که به گفت بر نیاید علم الله ای عزیزان که جمال روی آن بت به صفات…
شمارهٔ ۹۳ - در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهر
از همه عالم کران خواهم گزید عشق دل جویی به جان خواهم گزید دولت یک روزه در سودای عشق بر همه ملک جهان خواهم گزید آفتابی از…
شمارهٔ ۹۴ - قصیده
ایام خط فتنه به فرق جهان کشید لنتفلحوا به ناصیهٔ انس و جان کشید دلها به نیل رنگرزان درکشید از آنک غم داغ گازرانه بر ا…
شمارهٔ ۹۵ - در رثاء امام ابو عمر و اسعد
بیدقی مدح شاه میگوید کوکبی وصف ماه میگوید بلکه مزدور دار خانهٔ نحل صفت عدل شاه میگوید ذره در بارگاه خورشید است سخن از…
شمارهٔ ۹۶ - در بیماری فرزند و تاثر از درگذشت وی گوید
حاصل عمر چه دارید خبر باز دهید مایه جانی است ازو وام نظر باز دهید هر براتی که امل راست ز معلوم مراد چون نرانند به دیوان …
شمارهٔ ۹۷ - در حکمت و اندرز
چشم بر پردهٔ امل منهید جرم بر کردهٔ ازل منهید علت هست و نیست چون ز قضاست کوشش و جهد را علل منهید چون بنابود دل قرار گرفت…
شمارهٔ ۹۸ - خاقانی این قصیده را در مرثیهٔ فرزند خویش امیر رشید الدین سروده و آن را ترنم المصائب گویند.
صبحگاهی سر خوناب جگر بگشایید ژالهٔ صبحدم از نرگسِ تر بگشایید دانهدانه گهر اشک ببارید چنانک گره رشتهٔ تسبیح ز سر بگشای…
شمارهٔ ۹۹ - مطلع دوم
ای نهان داشتگان موی ز سر بگشایید وز سر موی سر آغوش به زر بگشایید ای تذروان من آن طوق ز غبغب ببرید تاج لعل از سر و پیرایه…
شمارهٔ ۱۰۰ - در ستایش ملک ارسلان مظفر
چون آه عاشقان شد صبح آتش معنبر سیماب آتشین زد در بادبان اخضر آن خایههای زرین از سقف نیم خایه سیماب شد چو برزد سیماب آتش…