غزلیات
از مجموعه اشعار کلیم در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۴۹۱
خاک نشینی است سلیمانیم دست بود افسر سلطانیم هست چهل سال که میپوشمش کهنه نشد جامه عریانیم جوش سرشکم بمقام وداع جمعم و سرگ…
غزل شمارهٔ ۴۹۲
ما که پیش از مرگ آسایش تمنا می‌کنیم شکوه از بدگردی افلاک بی‌جا می‌کنیم چون به کوی خاکساری سرکشی از سر نهیم تا هوای خشت ب…
غزل شمارهٔ ۴۹۳
هرگز آشفته ز بد گردی دوران نشدم داد خاکم همه بر باد و پریشان نشدم آه! ازین غفلت سرشار که چون ساغر پر جان به لب آمد و از …
غزل شمارهٔ ۴۹۴
تا نفرسود است پا، بیراهه‌پیما می‌شوم می‌گذارم پا به راه آن دم که بی‌پا می‌شوم صورت از دیوار می‌خواهد که سنگ آرد برون با …
غزل شمارهٔ ۴۹۵
اشکریزان در غمت چون رو به هامون می‌کنم کاسه مجنون و جام لاله پرخون می‌کنم طالبی دارم که می‌افتد گره در کار من سر چو تار …
غزل شمارهٔ ۴۹۶
در جستجوی وصلت، آن رهرو بلایم کز فرق همچو شانه بگذشته خار پایم یکپای در خرابات، پای دگر بمسجد یکدست رهن ساغر یکدست در دع…
غزل شمارهٔ ۴۹۷
از هر طرف که تا زند ما صید سربراهیم یکسو شدن ندانیم خاک چهارراهیم هرچند ابر رحمت روی کسی نبیند بهتر شناخت مار را زانرو ک…
غزل شمارهٔ ۴۹۸
کسی نیم که زکس حرف سرد برگیرم من آتشم چه عجب گر زباد در گیرم چنان ز کوی طمع پا کشیده همت من که عارم آید اگر پند از پدر گ…
غزل شمارهٔ ۴۹۹
دلا مگوی که نگرفت هیچکس خبرم که سنگ حادثه داند شمار موی سرم اگر بنشو و نمائی رسیده ام اینست که خار پای دوانیده ریشه تا ک…
غزل شمارهٔ ۵۰۰
بچاک سینه نه مرهم پی دوا بندم ره فرار به صبر گریزپا بندم نبسته است کس از چاره راه برغم عشق بروی سیل چه سود ار در سرا بند…