غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۷۵۱
غنچه از دلبستگی گردیده پنهان در لباس مفت آزادی که چون سرو است عریان در لباس تا به کی خواهی کشیدن چادر عصمت به روی صبح را…
شمارهٔ ۷۵۲
به رنگ شمع بگدازد ز سوز سینه ام تیرش چو موج باده گردد آب خون آلوده شمشیرش نبیند در لحد هم کشتهٔ مژگانش آسایش که باشد هر …
شمارهٔ ۷۵۳
بی تو ساغر لخت دل چون لاله دارد در کفش قطرهٔ می سوزش تبخاله دارد در کفش کرده گلچین سخت بیرحمانه تاراج چمن چون جرس هر غنچ…
شمارهٔ ۷۵۴
با صدانداز نشست آن بت رعنا در پیش غم پس سر شد و بگرفت قدح جا در پیش راه سر منزل وارستگی از حد دور است توسن سعی زبون دشت …
شمارهٔ ۷۵۵
می مکد خون دلم را غنچه عنابی اش می زند بر آتشم دامن قبای آبی اش عندلیب نوگلی گشتم که از طفلی هنوز بوی شیر آید ز رنگ چهره…
شمارهٔ ۷۵۶
طراوت دارد از بس نوبهار حسن سرشارش چکد رنگ از حیا چون قطره های می ز رخسارش به صحرایی که از خود رفتن ما خضر ره باشد بلندی…
شمارهٔ ۷۵۷
سرشته اند ز فیض هوای صبح تنش زموج پرتو ما هست تار پیرهنش تپد شهید نگاه تو در لحد تا حشر کنی ز پردهٔ چشم غزال گر کفنش توا…
شمارهٔ ۷۵۸
تا یاد ترا کرده دلم راهبر خویش پر در پر عنقا بپریدم ز بپریدم ز بر خویش تا بام قفس قوت پرواز ندارم شرمنده ام از کوتهی بال…
شمارهٔ ۷۵۹
هر قدر غم بیند از گردون بود دانا خموش غنچه سانم دل پر از خون باشد و لبها خموش چشم اگر پوشی رود در خلوت آرام دل موج چون م…
شمارهٔ ۷۶۰
ز حیرت ماند در بند چکیدن گوهر کوشش وگرنه قطرهٔ آبی است از شرم بناگوشش گشود آخر به زور شوخی آن قفل معما را سخن موج تپش زد…