غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۴۸۱
از باغ رفت و گل خون دایم به جام دارد هر غنچهٔ پارهٔ دل بی او به کام دارد از عکس روی پنهان در گرد و کلفت غم آیینه ام ز جو…
شمارهٔ ۴۸۲
اگر در گریه خودداری کنم چشمم خطر دارد زضبط اشک ترسم این جراحت آب بردارد کسی را لاف حیرانی رسد در بزم دیدارش که چون گوهر …
شمارهٔ ۴۸۳
طول زلفت کم ز قامت نیست گر سنجی بگو روز و شب میزان چو میآید برابر میشود اعتمادی بر نفس نبود که چون برگشت بخت هر چراغ ز…
شمارهٔ ۴۸۴
بی تو اخگر در درونم از جگر پرکاله بود دل مرا در تشت آتش همچو داغ لاله بود دوش بر دوش اثر تا خلوت دلها شدم شب که پروازم س…
شمارهٔ ۴۸۵
تو آفت دل و جان نزار خواهی شد تو برق خرمن صبر و قرار خواهی شد چنین که جوش ترقی است آب و رنگ ترا گل سرسبد روزگار خواهی شد…
شمارهٔ ۴۸۶
در این صحرا به گوشم شور محزونی نمیآید صدای شیون زنجیر مجنونی نمیآید شهادتگاه ما را کار هرکس نیست پی بردن که چون نقش نگ…
شمارهٔ ۴۸۷
سراپا را چو در رخت زمردفام میپیچد به خود چون تاک سرو از رشک آن اندام میپیچد حیا دارد لبش را این قدرها کمسخن با ما چو …
شمارهٔ ۴۸۸
امشب زمی چو مجلس دلدار گرم شد بازار گل فروشی رخسار گرم شد جان را ز فیض عشق تعلق بود به جسم چندان بتافت مهر که دیوار گرم …
شمارهٔ ۴۸۹
آنانکه میل وصل تو خود کام می کنند آخر ز بوسه صلح به پیغام می کنند یک قطره خون از مژهٔ غم چکیده ایست آنرا که عاشقان تو دل…
شمارهٔ ۴۹۰
ترک همره رهنمای کوی ماه من بود چشم پوشیدن ز مردم شمع راه من بود من که چشم عیب بینی را نمی پوشم زخلق سر زند از هر که تقصی…