غزلیات
از مجموعه اشعار جویای تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۸۱
به قصد کشتنم افراخت قد خورشید سیمایی قیامت راست شد برخاست از جا سرو بالایی وفا بیگانه ای بی رحم بی باکی دل آزاری مروت دش…
شمارهٔ ۱۰۸۲
فسونسازی که دل را میبرد نیرنگش از شوخی گریبان چاک ساز برگ گل را رنگش از شوخی تو چون برقع گشایی در چمن گل غنچه میگردد …
شمارهٔ ۱۰۸۳
هر قطرهٔ اشکم ز پی دیدن چشمی چون غنچهٔ نرگس بود آبستن چشمی یک شب ز جمالش چقدر بهره توان برد بگذشت شب وصال به مالیدن چشمی…
شمارهٔ ۱۰۸۴
چو شبنم به که فارغ از امید بال و پر باشی به دامان نگاه آویزی و صاحب نظر باشی ره از خویش رفتن راست تا درگاه دل باشد ز حال…
شمارهٔ ۱۰۸۵
از پای فکنده است مرا محنت و غم، های! برگیر ز خاک رهم ای دست کرم، های! سرگرمی ام از آتش سوزان ته پاست های آبلهٔ پای طلب…
شمارهٔ ۱۰۸۶
جبین را صندل اندود از چه ای ابرو کمان کردی؟ چرا در صبح کاذب صبح صادق را نهان کردی؟ نرفت از جا به اشک و آه، مشت استخوان م…
شمارهٔ ۱۰۸۷
نصرت ده حبیب خدا مرتضی علی یکرنگ خواجهٔ دو سرا مرتضی علی در بحر نعت و منتقبتم آشنا کنید یا مصطفی محمد و یا مرتضی علی ذات…
شمارهٔ ۱۰۸۸
به دنیا پشت پا زن تا شه روی زمین باشی وز آن دل کز جهانش کنده ای صاحب نگین باشی قضا را نیست پروایی ز شادی و غم دلها چرا ت…
شمارهٔ ۱۰۸۹
مستور گشت رویش زیر نقاب نیمی گویی که منکسف شد از آفتاب نیمی چون برگ لاله را هر لخت دلی ز داغت خون گشته است نیمی، گشته کب…
شمارهٔ ۱۰۹۰
اگر از دیدن عیب خلایق چشم میپوشی همانا در پی کتمان عیب خویش میکوشی عبادت در حضور خلق ار چشم قبول افتد تو ظالم فسق را ا…