شمارهٔ ۱۱۳

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

قضا چون باعث ایجاد شد آب و گل ما را

ز خون چشم حسرت کرد تخمیر دل ما را

ز خود وارستگان وادی شوقیم تا نبود

چو بلبل تهمت مشت خسی هم منزل ما را

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۲

بعدیشمارهٔ ۱۱۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید