شمارهٔ ۱۱۲

از جویای تبریزی در دیوان اشعار - غزلیات

اینقدر در کشتن من سخت استادن چرا

چون دل من جان من یک پهلو افتادن چرا

رحم بر خود کن که بیخود گشتی از یک دیدنش

این قدر آیینه را بی رحم رو دادن چرا

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۱

بعدیشمارهٔ ۱۱۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید