رباعیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
ای اشک که امشبم به رو افتادی در صحبت جانان نه نکو افتادی من بودم و یار و خلوت اکنون شده ام حیران که تو از کجا فرو افتادی
شمارهٔ ۳۲
بر حرف هنر خطی ز عیب اندرکش وز روی یقین نقاب ریب اندرکش پا در دامان و سر به جیب اندرکش سر دل و جان به ستر غیب اندرکش
شمارهٔ ۳۳
جامی روزی فلک به دادت برسد وز بند زمانه صد گشادت برسد پای از سر خویش و کرسی از زانو کن تا دست به دامن مرادت برسد
شمارهٔ ۳۴
جامی کمی زمانه از بیشی به در کار جهان واپسی از پیشی به در هر امری عاقبت اندیشی به در عاقبت امور درویشی به
شمارهٔ ۳۵
راه طلبم ز پای و پی خالی چند بزم طربم ز نای و نی خالی چند پیمانه من زمانه پر خواهد کرد دستم ز قدح قدح ز می خالی چند
شمارهٔ ۳۶
احمد که اجل به قتل او تیغ کشید وز دهر بجز زهر شهادت نچشید آورد خرد برون چو این نکته شنید تاریخ وفات او ز مقتول شهید
شمارهٔ ۳۷
دارم دلی از خون جگر مالامال کو قاصد باد صبح یا پیک شمال کز پیر بلادیده کنعان فراق گوید خبری به یوسف مصر جمال
شمارهٔ ۳۸
ای رشک شکر لب تو از لطف سخن هر دم به تو نو امید یاران کهن کامم ز لبت همیشه شیرین بوده ست زابروی ترش کام مرا تلخ مکن
شمارهٔ ۳۹
کی بنده ز لطف شاه خود بگریزد وز مایه عز و جاه خود بگریزد جز سایه او نیست پناه دگرش حاشا که کس از پناه خود بگریزد
شمارهٔ ۴۰
در راه طلب طالب و مطلوب نماند در بزم طرب راغب و مرغوب نماند نیل فلک از موج قضا طغیان کرد در مصر بقا یوسف و یعقوب نماند