رباعیات

از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - خاتمة الحیات

دسته‌بندی

۴۵

شعر

فهرست اشعار

ای خوار و عزیز ری همه خاک رهت روشن بصر اصفهان ز گرد سپهت تبریز و عراق ساحت بارگهت بر چهره فارس خال چتر سیهت

بی سود یقین دم زیانی می زن بر گرد یقین تار گمانی می تن مرگ است یقین چنانچه در قرآن است باشد برسی به مرگ جانی می کن

خواجه که ندیده چشم کس خوانش را نشکسته به دندان طمع نانش را دریوزه گری خواست ز وی مشتی آرد کرد آرد به زخم مشت دندانش را

ای خاک رهت سرمه روشن بصران سوی تو روان به دیده صاحبنظران ناید از ما شکسته یا بسته پران جز سوی تو پرواز به بال دگران

ای دیده حقیقت جهان گذران سوی تو به دیده ره سپر دیده وران من هم لنگان از عقب رهسپران می آیم و آن نیز به پای دگران

در خلوت تنگ تافت آن شیخ کرخ بس گرم تنورکی شب از شوره و مخ گویی که گشاد مالک اندر برزخ در گور شقی دریچه ای از دوزخ

در حیز دهر برفی افتاد شگرف خواهد شد ازان جهان یکی قلزم ژرف خورشید غزاله نام نخجیرآسای از کوه برآمد و فرو رفت به برف

آن گل که اجل به سینه چاک افکندش صد رخنه به جان دردناک افکندش چون نیم شکفت غنچه بشکافته سر تیغ ستم خسان به خاک افکندش

دوران فلک نیست به ما راست هنوز با ما در بند شور و غوغاست هنوز بی جرم بریخت خون ما خسته دلان وین طرفه که جرم از طرف ماست …

از تیغ خسان اگرچه بیداد رسد صد زخم ستم بر دل ناشاد رسد خاموش کنم که دانم آخر روزی خاموشان را خدا به فریاد رسد

۲/۵