جامی | فاتحة الشباب | غزلیات

چه گویم کز فراقت چونم ای دوست جگر پر درد و دل پر خونم ای دوست به زیر پای خود کردی سرم پست رساندی پایه بر گردونم ای دوست …

۲۳۱

دور از رخ تو چنانم ای دوست کز هستی خود به جانم ای دوست صبر از همه نیکوان توانم لیک از تو نمی توانم ای دوست خواهم که به ر…

۲۳۲

دوش بر یاد تو چشمم دم به دم خون می‌گریست سوز من می‌دید شمع و از من افزون می‌گریست گریه تلخ صراحی نیز بی‌چیزی نبود غالبا …

۲۳۳

چون سایه به خاک افکند آن سرو نه بر من گر قدر مرا پست تر از خاک ندانست زان کس که مرا دوخت گریبان چه گشاید چون دوختن این ج…

۲۳۴

ای که هرگز نشود زلف کجت با ما راست کار ما راست شود چون تو کنی بالا راست ما نتابیم ز روی تو نظر گرچه گرفت از مژه چشم تو ص…

۲۳۵

چه گویم کز فراقت چونم ای دوست جگر پر درد و دل پر خونم ای دوست به زیر پای خود کردی سرم پست رساندی پایه بر گردونم ای دوست …

۲۳۶

دور از رخ تو چنانم ای دوست کز هستی خود به جانم ای دوست صبر از همه نیکوان توانم لیک از تو نمی توانم ای دوست خواهم که به ر…

۲۳۷

دوش بر یاد تو چشمم دم به دم خون می‌گریست سوز من می‌دید شمع و از من افزون می‌گریست گریه تلخ صراحی نیز بی‌چیزی نبود غالبا …

۲۳۸

یار خطی که بر عذار نوشت یولج اللیل فی النهار نوشت والضحی را که واضحش رخ اوست سورة اللیل بر کنار نوشت به خط سبز وصف خط رخ…

۲۳۹

یار نازک دل که بی موجب ز من آزار داشت عمری از تیغ تغافل خاطرم افگار داشت داشتم بسیار درد و حسرت از آزار او با من آزارش ن…

۲۴۰

غزلیات