غزلیات
از مجموعه اشعار جامی در دیوان اشعار - فاتحة الشباب
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱۱
لب گشادی تا سخن گویی در سیراب ریخت طره افشاندی که ریزد گرد مشک ناب ریخت باد گلبو باده گلگون است یا از رشک تو بوی گل بر ب…
شمارهٔ ۲۱۲
خط تو در دامن گل سنبل سیراب ریخت بر بیاض صفحه خورشید مشک ناب ریخت یک ورق ز اوصاف حسنت خواند بلبل در چمن دفتر گل را صبا ب…
شمارهٔ ۲۱۳
دلم چون داستان غم فرو ریخت سرشک از دیده پر نم فرو ریخت صبا آن زلف پر خم را برافشاند دل صد بیدل از هر خم فرو ریخت ز دردم …
شمارهٔ ۲۱۴
درمانده ای به حکم قضا از بلا گریخت زد طعنه جاهلی که فلان از قضا گریخت چون از قضا گریز تواند کسی که بود دست قضا عنان کش ا…
شمارهٔ ۲۱۵
دل رخت را ز روشنی مه گفت سخنی روشن و موجه گفت هر که دریافت نکته دهنت عقلش از سر غیب آگه گفت پیش قد بلند تو طوبی سخن سدره…
شمارهٔ ۲۱۶
دی که آن نازنین سخن می گفت با رفیقان حدیث من می گفت سوی من بود اشارت غمزه گرچه با دیگران سخن می گفت نمک ریش دل فگاران بو…
شمارهٔ ۲۱۷
باده تا چاشنیی زان لب چون نوش گرفت آتش از رشک به جان من مدهوش گرفت همت من که فلک غاشیه اش داشت به دوش عاقبت غاشیه عشق تو…
شمارهٔ ۲۱۸
آن سفر کرده کش از ما دل گرفت جان فدایش هر کجا منزل گرفت جان باقی بود یارب از چه رو رفت و خوی عمر مستعجل گرفت تن فتاد از …
شمارهٔ ۲۱۹
دل که روزی چند با دیدار جانان خو گرفت عمرها جان کند تا با درد هجران خو گرفت نیست میل بزم وصل از کلبه هجرم که چغذ کم رود …
شمارهٔ ۲۲۰
آن نه خط است که گرد رخ زیباش گرفت دل ما سوخت بسی دود دل ماش گرفت طوطیانند فرو برده به شکر منقار یا خط سبز لب لعل شکرخاش …