مقطعات
از مجموعه اشعار جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱ - خوان خواجه
خواهی که نزد خواجه قبولی بود ترا منشین بخوان او برو از نان او مخور ور چند گویدت تبکلف که نان بخور فرمانبر آنچه گفت و بفر…
شمارهٔ ۸۲ - نان تهی و نام نکو
گفتم بجوانی که بعالم در من مرد ندیدستم از و بهتر چون می نکنی خدمت مخدومی کت گردد کار از همه سو بهتر گفتا که بسی کرده ام …
شمارهٔ ۸۳ - پاس راز
بخدائی که علم واسع او از سرایر جدا نشد هرگز کان سخن کامد از تو در گوشم با زبان آشنا شد هرگز
شمارهٔ ۸۴ - شهر پر آشوب
این چه شهریست سراسر آشوب وین چه قومند سراسر تلبیس با چنین شهر سقی الله دوزخ با چنین قوم عفا الله ابلیس
شمارهٔ ۸۵ - مجیرالدین بیلقانی در مدح جمال الدین گفته
قسم بواهب عقلی که پیش رای قدیم یکیست چشمه خورشید و سایه عنقاش همیشود بیکی امر او چو سایه بچاه در آبگون قفس این آفتاب آتش…
شمارهٔ ۸۶
ای آفتاب برج سیادت روا مدار گر بر مثال جاه تو انجم شود نقط آگه شود زمانه زاسرار لوح غیب گر قوت بیان تو ماند برین نمط آنج…
شمارهٔ ۸۷ - بحث علمی
اختلاف اهل علم از روی دانش رحمتست زان که کفر از حجت ایشان شدست اندر گُریغ یک مثل گویم درین معنی که روشن گرددت همچو نور ا…
شمارهٔ ۸۸ - شهر اصفهان
نیست شهری چو شهر اصفاهان بحقیقت ز شهرهای عراق که ببینی درو خساست و بخل که نیابی درو دروغ و نفاق خواجگانی بنام و ننگ درو …
شمارهٔ ۸۹ - شهر گنجه
چو شهر گنجه اندر کل آفاق ندیدستم حقیقت در جهان خاک که رنگ خلد و بوی مشک دارد گلابش آب باشد زعفران خاک چنان مطرب هوائی دا…
شمارهٔ ۹۰ - بنده نوازی
حقتعالی اندرین دنیای دون بندگان نیک را بنواخت نیک من خود از نیکان نیم باری مرا میتواند داشت زین بهتر ولیک