مقطعات
از مجموعه اشعار جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۳۱ - رسم
خواجه محترم ربیب الدین بامن آن بر و آن لطایف کو رمضان بیست و هفتم است امشب ای زنت روسبی قطایف کو رسم ها بود بر تو خادم ر…
شمارهٔ ۱۳۲ - دعا و ثنا
ای بر میان چرخ کمر از وفای تو وی بر زبان خلق دعا و ثنای تو آراستست خطبه بفرخنده نام تو وافروختست سکه بفر و بهای تو انصاف…
شمارهٔ ۱۳۳ - هجو گفتن
مراخود نیست عادت هجو گفتن که کردستم طمع زین قوم کوتاه معاذالله که من کس را کنم هجو ز مدح گفته نیز استغفرالله
شمارهٔ ۱۳۴ - شیشه می
برف آمد و راه ما ببستست بی می سردست تا بخانه فضلی کن و اینزمان بفرما یک شیشه می از شرابخانه زان خم نه که پار داده بودی ک…
شمارهٔ ۱۳۵ - فراق
عالم الاسرار آگاهست آن کز قدرتش در بهاران تازه دارد روی هر پژمرده آنکه چون فیض سحاب لطف او قسمت کنند کس دهان گل نیابد در…
شمارهٔ ۱۳۶ - موی سپید
هر چه موی سپید بینی تو دست در دامن بهانه زنی برکنی گوئی این ز سودا بود من ندانم که را همی شکنی پنبه زاری شد آن بناگوشت پ…
شمارهٔ ۱۳۷ - هجای روا
اگر در شعر من زین پس یکی بیت هجا گفتم مرا معذور باید داشت چون آن بیت میخوانی روا باشد هجای آنکه حق من کند ضایع بخوان ان …
شمارهٔ ۱۳۸ - مدیح
اگر مدیحت گویم نیابم از تو عطا وگر نگویمت از من همی بیازاری اگرت گویم بخل واگر نگویم خشم چه عادتست که تو میرخواره زن دار…
شمارهٔ ۱۳۹ - شادی و غم
هر شادی و غم که هست اندر دهر بر زهره و بر زحل همی بندی از زهره و از زحل چه برخیزد چه بر ... این و ریش آن خندی
شمارهٔ ۱۴۰ - مزبله دیو
تا کی ایدل تو درین مزبله دیو زحرص خویشتن را زره عقل و خرد گم بینی برجهانی چه نهی دل که زبس آزونیاز موج آفت را بر چرخ تلا…